Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκπαιδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκπαιδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 17 Αυγούστου 2009

Ξανά ο φορητός υπολογιστής για τους μαθητές της Α’ Γυμνασίου

Το είχαμε επισημάνει από την πρώτη στιγμή που το ακούσαμε, να τώρα και λεπτομέριες.

Η Ειδική Γραμματεία Ψηφιακού Σχεδιασμού (ναι, υπάρχει τέτοια στην Ελλάδα του άρπα κόλλα…) ανακοίνωσε ότι τα τέλη Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου θα διαθέσει στους μαθητές της Α΄τάξης ένα κουπόνι αξίας 450 ευρώ για την αγορά υπολογιστή με συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές.

Στις ελάχιστες προδιαγραφές φορητού υπολογιστή, όπως σημειώνεται στην ανακοίνωση, συγκαταλέγεται το βάρος του (ώς 1,5 κιλά) ή οθόνη τουλάχιστον 10 ιντσών, ο επεξεργαστής που θα πρέπει να “τρέχει” με πάνω από 1,3 Ghz. Πρέπει επίσης να διαθέτει μνήμη τουλάχιτον 1 GB και σκληρό δίσκο χωρητικότητας, τουλάχιστον 160 GB.

Ο μαθητικό φορητός υπολογιστής θα είναι netbook, όπως είναι γνωστός στην αγορά, ενώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι ήδη υπάρχουν αρκετά μοντέλα που πληρούν τις συγκεκριμένες προδιαγραφές που εχουν τεθεί.

Μακάρι να καλωσορίσουμε ένα σωστό μέτρο στα σχολεία και να το δούμε να υλοποιείται. Τα σημερινά νέα παιδιά ξέρουν ήδη πάρα πολλά πράγματα πάνω στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Και ελπίζουμε το κουπόνια να επεκταθεί και για τα παιδιά των άλλων τάξεων του Γυμνασίου κατ’ αρχήν και του Λυκείου αργότερα.

Τρίτη 7 Απριλίου 2009

Αυξάνονται της ανάγκης τα θρανία


Από την “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 7/4/2009

Οι ανισότητες στην εκπαίδευση και ο ταξικός τους χαρακτήρας δεν είναι είδηση αλλά ο κανόνας για το εκπαιδευτικό μας σύστημα τα τελευταία χρόνια.

Κι όμως, μπορεί να γίνει ακόμη χειρότερο. Εχει αποκτήσει διαχρονικό χαρακτήρα, προειδοποιεί μεγάλη συγκριτική έρευνα της ΓΣΕΕ (2005-2008) και θα διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες. Σημειωτέον, από τα περίπου 450 εκατ. ευρώ προετοιμασίας για τις πανελλαδικές, τα 170 πήγαν χαμένα (αποτυχόντες) ενώ όσοι συνεχίσουν την προσπάθεια θα ξοδέψουν άλλα 114 εκατ. ευρώ (είτε για δεύτερη προσπάθεια είτε για κολέγια, ΙΕΚ, εξωτερικό).

«Δυστυχώς επιβεβαιώθηκε ότι οι ανισότητες στην εκπαίδευση εξακολουθούν να είναι ταξικές και δυστυχώς διευρύνονται», τόνισε ο καθηγητής Νίκος Μουζέλης, πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΚΑΝΕΠ), της ΓΣΕΕ, χθες, στη συνέντευξη Τύπου όπου παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα της επεξεργασίας των δεδομένων τα τελευταία τέσσερα χρόνια. «Χωρίς να χαράξουμε μια ολοκληρωμένη και εσωτερικά δομημένη στρατηγική» επισήμανε ο γραμματέας εκπαίδευσης της ΓΣΕΕ, Μιχάλης Κουρουτός, «τα όποια μέτρα επιλεγούν για να εξωραΐσουν την εικόνα, θα διευρύνουν τις κοινωνικές ανισότητες κι ακόμα χειρότερα θα πλήττουν πάντα τους οικονομικά και κοινωνικά ασθενέστερους, γεγονός που ναρκοθετεί τόσο την οικονομική ανάπτυξη όσο και την κοινωνική συνοχή της χώρας».

Προς επίρρωσιν των απογοητευτικών εκτιμήσεων, ο «χάρτης» των επιδόσεων στις πανελλαδικές εξετάσεις ανά περιοχή. Ιδιος όπως όλη την προηγούμενη τετραετία, αλλά ακόμη πιο ανησυχητικός αν ληφθεί υπόψη το νέο σύστημα που ετοιμάζεται για την πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση, όπως σημειώνει και ο ειδικός αναλυτής της ΓΣΕΕ, Νίκος Παΐζης, επισημαίνοντας τις μεγάλες αδυναμίες των υποβαθμισμένων οικονομικά περιοχών αλλά και των ευάλωτων, όπως είναι οι τουριστικές νησιωτικές περιοχές, εξίσου προβληματικές όχι μόνο ως προς την εκπαίδευση αλλά και ως προς την αντιμετώπιση της τωρινής και όποιας μελλοντικής οικονομικής κρίσης.

Συγκεκριμένα, από τη σύνθεση των δεικτών πρόσβασης της τετραετίας 2005-2008 προέκυψε ότι σταθερά κάτω από την πανελλήνια μέση τιμή βρίσκονται:

* Περιοχές με χαμηλούς δείκτες ανάπτυξης, υψηλή ανεργία, κλιμακούμενη αποβιομηχάνιση, χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα (κυρίως Θράκη αλλά και εντός Αττικής, όπως οι δυτικές περιοχές και Πειραιάς).

* Αλλά και περιοχές με υψηλό ποσοστό απασχολούμενων σε τουριστικές επιχειρήσεις.

Στον αντίποδα, βρίσκονται όπως πάντα οι:

* περιοχές με υψηλούς δείκτες ανάπτυξης και ευημερίας,

* αλλά και καθαρά αγροτικές περιοχές, όπου η εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελεί αν όχι τη μόνη, από τις λίγες καλές ευκαιρίες ζωής.

Τα στατιστικά στοιχεία είναι καταλυτικά: από τις 58 διευθύνσεις δευτεροβάθμιας στις τελευταίες θέσεις του δείκτη πρόσβασης εκτός από τη Ροδόπη και την Ξάνθη περιλαμβάνονται οι Κέρκυρα, Σάμος, Ευρυτανία, Χαλκιδική, Κυκλάδες, Δυτική Αττική, Φλώρινα.

Αντίθετα, στις πρώτες θέσεις είναι: Β’ διεύθυνση Αθήνας, Χίος, Καρδίτσα, Α’διεύθυνση Θεσσαλονίκης, Λάρισα, Αρκαδία, Σέρρες, Αν. Ατική, Τρίκαλα, Ιωάννινα κ.ά.

Η συνολική εικόνα, ωστόσο, δεν προκαλεί αισιοδοξία. Ενας στους τρεις μένει εκτός τριτοβάθμιας. Από τους 33.762 απόφοιτους που δεν εισήχθησαν, οι 25.108 δεν υπέβαλαν μηχανογραφικό (74,4%) ενώ οι 8.654 ενώ υπέβαλαν δεν πέτυχαν. Αξιοσημείωτο, ότι από όσους δεν υπέβαλαν μηχανογραφικό το 8% είχε βαθμό πρόσβασης πάνω από 10.

Το μείζον: Σε 10 νομούς, ένας στους 2 αποτυγχάνει και αναζητεί ή άλλες λύσεις (ΙΕΚ, κολέγια, εξωτερικό αλλά και δεύτερη ευκαιρία) ή θέση στην αγορά εργασίας με μόνο το απολυτήριο λυκείου.

Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2009

e-βιβλιοθήκη τσέπης


Είναι εξαιρετικά ελαφρύ - ζυγίζει 292 γραμμάρια. Μπορεί να χωρέσει έως 200 βιβλία- και ακόμη περισσότερα με επέκταση της μνήμης του- και κοστίζει 276 ευρώ.

Πρόκειται για το ηλεκτρονικό βιβλίο ή αλλιώς την ηλεκτρονική συσκευή ανάγνωσης της Αmazon- kindle ονομάζεται- που παρουσίασε την περασμένη Παρασκευή στη Βουλή ο Γιώργος Παπανδρέου, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την Παιδεία.

Η πρόταση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ προκάλεσε αίσθηση. Εάν το ηλεκτρονικό βιβλίο έμπαινε στα σχολεία θα αποτελούσε χρήσιμο εργαλείο για τους μαθητές, τονίζουν μιλώντας στα «ΝΕΑ» εκπαιδευτικοί και ειδικοί του Ίντερνετ. Και αυτό διότι στα ελληνικά σχολεία επικρατεί ηλεκτρονικός Μεσαίωνας, αφού τα περισσότερα διαθέτουν υπολογιστές παλιάς τεχνολογίας και άλλα δεν διαθέτουν αίθουσες υπολογιστών, ενώ σε ελάχιστα χρησιμοποιείται το Ίντερνετ κατά την εκπαιδευτική διαδικασία.

«Εάν ήμουν υπουργός Παιδείας θα υιοθετούσα κάθε νέα τεχνολογία. Ειδικά αυτή την ηλεκτρονική συσκευή ανάγνωσης που είναι και χαμηλού κόστους και θα μπορούσε να βοηθήσει το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Στην ουσία έρχεται να επαναπροσδιορίσει την έννοια του βιβλίου και του σχολικού βιβλίου. Το ηλεκτρονικό βιβλίο είναι εδώ, αλλά δεν μας ακούει κανένας», λέει με νόημα ο Νίκος Βασιλάκος, εκπρόσωπος της Ομάδας Πίεσης Ιnternet Νow και παρουσιαστής της εκπομπής στην ΕΡΤ «Ψηφιακή Ελλάδα». Όπως προσθέτει, «είναι εφικτό τα σχολικά βιβλία να μεταφερθούν σε αυτή την συσκευή αφού υπάρχει η υποδομή. Τι εννοώ; Τα βιβλία υπάρχουν ήδη και σε ηλεκτρονική μορφή. Συνεπώς μπορεί να γίνει άμεσα».

Λιγότερο βάρος στις τσάντες
«Επιπλέον πλεονέκτημα που μπορεί να προσφέρει αυτή η συσκευή είναι ότι εάν ένα βιβλίο πρέπει να διορθωθεί, οι μαθητές δεν θα χρειάζεται να περιμένουν μέχρις ότου επανεκτυπωθεί και ξαναμοιραστεί. Η διόρθωση μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε και τι βάρος κουβαλάνε στις τσάντες τους ακόμα και οι μικροί μαθητές». Όπως προσθέτει, πρόκειται για ιδιαίτερη φιλική συσκευή με οθόνη LCD και με φωτισμό που δεν κουράζει τα μάτια.

Από ΤΑ ΝΕΑ της 26/1/200

Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2008

15άρηδες με πάθος, σ’ ένα σχολείο λάθος


Ο μέσος δεκαπεντάρης στην Ελλάδα επιμένει να ονειρεύεται ότι θα γίνει επιστήμονας ή στέλεχος σε κάποια επιχείρηση, αν και γνωρίζει πως μάλλον θα καταλήξει στη δεξαμενή των ανέργων ή στην «κάστα» των απασχολουμένων με αμοιβή 700 ευρώ.

1 Σύμφωνα με ειδική έρευνα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), ο έφηβος στην Ελλάδα διαβάζει πιο πολλές ώρες από κάθε άλλο ευρωπαίο μαθητή, παρακολουθεί τα πιο πολλά φροντιστήρια και η οικογένειά του επωμίζεται τη μεγαλύτερη δαπάνη για «εξτρά» μαθήματα.

2 Ολα ξεκινούν στα δημόσια σχολεία λέει ο ΟΟΣΑ, τα οποία είναι τα λιγότερο αποδοτικά μεταξύ των κρατών μελών του, κυρίως λόγω της πενίας πόρων που δίδονται από το κράτος (4% του ΑΕΠ). Ετσι, στην παγκόσμια κατάταξη των μαθητών με βάση τις γνώσεις τους, οι Ελληνες δεν πιάνουν ούτε τη βάση (4,5 στα 10).

3 Παρ’ όλα αυτά, ο μαθητής επιμένει: Η χώρα μας έχει μία από τις καλύτερες αναλογίες αποφοίτων λυκείων και φοιτητών ως προς το σύνολο του πληθυσμού. Και, καθώς οι ακαδημαϊκές σπουδές συνήθως δεν επαρκούν, ο γονιός βάζει και πάλι το χέρι στην τσέπη για να στείλει το παιδί του έξω για μεταπτυχιακά.

4 Τι γίνεται μετά; Σχεδόν ένας στους δύο τελικά δεν βρίσκει δουλειά στο αντικείμενο που σπούδασε και εργάζεται κάπου αλλού, συνήθως με τον βασικό μισθό. Και πάλι όμως θεωρείται τυχερός, αφού η ανεργία χτυπάει κόκκινο: τρία χρόνια μετά το τέλος των σπουδών, το 36% των νέων δεν έχει βρει δουλειά. Το ποσοστό αυτό φτάνει το 20,6% μεταξύ των αποφοίτων ΑΕΙ. Τι λένε, όμως, αναλυτικά τα στοιχεία των ερευνών που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα για την παιδεία και τις συνθήκες ζωής των νέων Ελλήνων:

*«Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;» ρώτησε ο ΟΟΣΑ τους εφήβους σε όλα τα κράτη. Στην Ελλάδα το 72% απάντησε ότι επιθυμεί μια θέση «στελέχους» σε εταιρεία. Ενα ποσοστό τεράστιο, που συναντάται μόνο σε χώρες όπως η Τουρκία ή το Μεξικό.

*Τι κάνει ο δεκαπεντάρης για να πετύχει τον στόχο του; Η έρευνα απαντά ότι θα παρακολουθήσει 27 ώρες στα ελληνικά σχολεία (έναντι 22 ωρών στα κράτη του ευρωπαϊκού Βορρά) κι ακόμη 18,5 ώρες μαθημάτων εκτός σχολείου. Και πάλι υπερδιπλάσιες άλλων κοινοτικών κρατών.

*Οταν γυρίσει σπίτι, ο έφηβος πρέπει να διαβάσει 8,3 ώρες την εβδομάδα για το σχολείο και άλλες 2,4 για τα υπόλοιπα μαθήματα. Πόσο κοστίζουν αυτά; Οι ιδιωτικές δαπάνες εκπαίδευσης στην Ελλάδα είναι οι υψηλότερες μεταξύ των κρατών του ΟΟΣΑ και φτάνουν στο 1,4% του ΑΕΠ! Απλώς αντισταθμίζουν εν μέρει τις πενιχρές κρατικές δαπάνες.

*Δεν είναι, ωστόσο, μόνο το ύψος των κονδυλίων, αλλά και η αποδοτικότητά τους με βάση την κατεύθυνση και τη διαχείρισή τους. Για παράδειγμα, οι επιδόσεις των μαθητών της Φιλανδίας είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτές των Ελλήνων, αν και στη χώρα εκείνη τα χρήματα για την παιδεία δεν είναι πολύ περισσότερα (5,7% του ΑΕΠ). Ο ΟΟΣΑ προειδοποιεί ότι τα ελληνικά σχολεία έχουν την πιο χαμηλή αποδοτικότητα με βαθμολογία 4,7% στα 10. Σε καλύτερη μοίρα βρίσκονται όλα τα κράτη της Ε.Ε., αλλά και άλλες χώρες όπως η Τουρκία και η Κορέα.

*Μετά τις σπουδές, τέλος, το όνειρο για μια δουλειά στο αντικείμενο που επέλεξαν παραμένει άπιαστο για το 40% του πληθυσμού, σύμφωνα με τη Eurostat. Μόνο στην Ιταλία το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο.

Της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 21/12/2008