Το σχολείο ως θεσμός κοινωνικοποίησης συμβάλλει αρκετά ή όχι στη διαπαιδαγώγηση των νέων. Η ολόπλευρη ανάπτυξη του μαθητή, που επιδιώκει η εκπαίδευση, επιβάλλει στο σχολείο να ασχοληθεί εκτός από το γνωστικό και με τον ηθικό τομέα του.
Eίναι εύκολο στο μαθησιακό τομέα να βάζουμε μικρούς ή μεγάλους στόχους, αλλά και δύσκολο να τους πετυχαίνουμε πάντοτε. Στο χώρο, ωστόσο, του παιδαγωγικού και του ηθικο- συναισθηματικού τομέα πιστεύουμε ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια σημαντικών βελτιώσεων.
Η λειτουργία της σχολικής ζωής είναι κανονιστική. Επιβάλλει υποχρεώσεις και παιδαγωγικές πρακτικές με σκοπό να ρυθμίσει τη συμπεριφορά των νέων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι ρυθμίσεις αυτές συνεχώς μεταβάλλονται για να εναρμονιστούν με τις κοινωνικοοικονομικές και πολιτιστικές συνθήκες. Δηλαδή, έχουμε ξεφύγει από το σχολείο του αυταρχισμού και έχουμε περάσει στο σύγχρονο σχολείο με «χαλαρωμένο», ωστόσο, τον έλεγχο της συμπεριφοράς των νέων. Είναι φανερό ότι η συμπεριφορά των νέων σε αρκετές περιπτώσεις έχει ξεφύγει. Και αυτό συμβαίνει γιατί έχει μετατοπιστεί η φιλοσοφία της πειθαρχίας και συνακόλουθα των ποινών. Στο σύγχρονο σχολείο οι σχολικές κυρώσεις θα πρέπει να βρίσκονται σε πλήρη αντιστοιχία με τις νέες πολιτιστικές και κοινωνικές συνθήκες. Η επιβολή της ποινής θα πρέπει να γίνεται χωρίς βιασύνη, να είναι πλήρως αιτιολογημένη, να γίνεται αποδεκτή από τους μαθητές και να μη συνιστά κλονισμό της πίστης στη δικαιοκρισία των εκπαιδευτικών. Συνδέεται, επίσης με την πρόληψη της απειθαρχίας και τη διαχείριση της σχολικής τάξης.
Είναι συχνά τα παράπονα που δεχόμαστε από τους μαθητές μας και τους γονείς τους για άδικες κυρώσεις ( ωριαία απομάκρυνση από την τάξη, αποβολές κ.λπ. ). Και αυτό γιατί σήμερα η προβληματική συμπεριφορά των μαθητών απαιτεί εκπαιδευτικούς με αυξημένη παιδαγωγική κατάρτιση, κοινωνική ευαισθησία και ισχυρή προσωπικότητα. Αν αντιληφθούν οι μαθητές ανίσχυρη προσωπικότητα του εκπαιδευτικού, τότε η πειθαρχία σε μία τάξη έχει χαθεί και έχει ως επακόλουθο τις πολλές αποβολές και την έλλειψη δικαιοκρισίας από τον εκπαιδευτικό.
Η διαχείριση της σχολικής τάξης δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι μαθητές εύκολα παραβαίνουν τους σχολικούς κανόνες. Η αντιμετώπιση, ωστόσο, κάθε παραβατικότητας και ο παιδαγωγικός έλεγχος είναι υπόθεση που απαιτεί τεχνικές και αρκετή ικανότητα. Για ένα λόγο επιπλέον ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει κατάλογος με αντιστοιχία παραπτωμάτων και κυρώσεων. Άλλος εκπαιδευτικός ζητά αυστηρότητα στην τάξη, άλλος είναι αρκετά «επιεικής». Μάλιστα ο «επιεικής» πολλές φορές «χάνει» τον έλεγχο της τάξης και αρχίζει τις τιμωρίες φοβούμενος την ακύρωση του ρόλου του. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε περιπτώσεις που παρατηρούνται φαινόμενα ανικανότητας διαχείρισης της σχολικής τάξης, οι παρεμβάσεις δεν είναι αποδεκτές από τον εκπαιδευτικό συνδικαλισμό « για τον κίνδυνο του ελέγχου και της χειραγώγησης».
Η παντελής έλλειψη αξιολόγησης των εκπαιδευτικών δεν αφήνει κανένα περιθώριο βελτίωσης της αυτοεικόνας του εκπαιδευτικού. Ο συμβουλευτικός ρόλος των σχολικών συμβούλων είναι σημαντικός. Δεν είναι αρκετός, ωστόσο, να αλλάξει αρκετά την εικόνα του εκπαιδευτικού. Επίσης, επισημάνσεις των διευθυντών για τη σωστή ψυχο-παιδαγωγική συμπεριφορά των εκπαιδευτικών δεν έχουν ιδιαίτερη «βαρύτητα».
Οι μαθητές αποδέχονται τον εκπαιδευτικό που « κρατά» την τάξη χωρίς τιμωρίες. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός τέτοιου εκπαιδευτικού; Αυστηρός,δίκαιος,επικοινωνιακός,ευσυνείδητος, καλός δάσκαλος και παιδαγωγός με στρατηγικές παιδαγωγικού ελέγχου.
Απαιτείται ακόμη στενή συνεργασία εκπαιδευτικών, γονέων και μαθητών για τη διαμόρφωση κανόνων στο σχολείο. Οι μαθητές πειθαρχούν στους κανόνες και στα πρότυπα. Απαιτούν εκπαιδευτικούς ικανούς να διαχειριστούν την τάξη με υψηλό βαθμό εκπαιδευτικής και κοινωνικής συνείδησης.
* Πλήρη ανάπτυξη του θέματος ( π.χ. με στρατηγικές διαχείρισης της σχολικής τάξης) με βιβλιογραφία και άλλα παιδαγωγικά και μαθητικά θέματα μπορείτε να διαβάσετε στην ιστοσελίδα του σχολείου μας : 1 gym-siteias.las.sch.gr.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε σε εκπαιδευτική ιστοσελίδα
Γράφει ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΖΙΦΑΣ,
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ 1ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΣΗΤΕΙΑΣ
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2009
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009
ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
Η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά προκηρύσσει τον 54ο πανελλήνιο διαγωνισμό της για τη συγγραφή βιβλίων για παιδιά. Τα έργα πρέπει να είναι λογοτεχνικά, προσεγμένα στη γλώσσα, να εμπνέουν αισιοδοξία και πίστη για τη ζωή και να κινούνται μέσα στην ελληνική πραγματικότητα.
Τα βραβεία για το 2009 είναι τα ακόλουθα:
1. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΨΥΧΟΓΙΟΣ, 800 Ευρώ
Μυθιστόρημα για κορίτσια από 12 ετών για θέματα που απασχολούν την
εφηβεία.
2. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΚΕΔΡΟΣ, 800 Ευρώ
Εφηβικό μυθιστόρημα, με θέματα από την καθημερινότητα των παιδιών
αυτής της ηλικίας γραμμένο με ευαισθησία με χιούμορ.
3. Βραβείο Ιεράς Μητρόπολης Ν. Σμύρνης, 500 Ευρώ
Μυθιστόρημα με θέμα «Αλησμόνητες Πατρίδες του Μικρασιατικού Ελληνισμού»
4. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΜΙΝΩΑΣ, 500 Ευρώ
Μυθιστόρημα για παιδιά 8-10 ετών μέχρι 60 σελίδες με θέμα οικολογικού περιεχομένου.
5. Βραβεία Ελένης Μαυρουλίδου Δάβαρη και Βίλμας Μαυρουλίδου-Σαλιβέρου
εις μνήμην Λούλας και Ηλία Μαυρουλίδη και Λιλής Γιαννέτσου
α) Παραμύθι 5 σελίδων με θέμα τη διατροφή, 500 Ευρώ
β) Αστυνομικό μυθιστόρημα για παιδιά του Δημοτικού, 600 Ευρώ
6. Βραβεία Λούλας Παπιδάκη-Πιπίνη εις μνήμην Δημητρίου και Αθανασίας Παπιδάκη και Αντωνίου Πιπίνη
α) Ποιητική Συλλογή για παιδιά (25 ποιήματα), 500 Ευρώ
β) Μονογραφία για το έργο Έλληνα συγγραφέα ή ποιητή της παιδικής
λογοτεχνίας, εν ζωή, πλήρως τεκμηριωμένη με στοιχεία, βιογραφικά,
θεματικής, ύφους, τεχνοτροπίας κ.λ.π. έως 30 σελίδες, 500 Ευρώ
7. Βραβείο «Θεάτρου της Ημέρας» Ανδρομάχη Μοντζολή-Λάκης Κουρετζής, 500 Ευρώ
Θεατρικό έργο για παιδιά
8. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΠΑΤΑΚΗ, 300 Ευρώ
Για σχολικό έντυπο (περιοδικό, εφημερίδα, ημερολόγιο κ.λ.π.)
9. Βραβείο ΤΑΤΙΑΝΑΣ ΣΤΑΥΡΟΥ, τιμητικό και όχι χρηματικό.
Απονέμεται σε συγγραφείς για το σύνολο του έργου τους ή για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη και προώθηση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους.
Αθλοθέτες Νίκος Αδαμαντιάδης και Σμαράγδα Αδαμαντιάδη.
ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
Τα μυθιστορήματα πρέπει να έχουν έκταση από 80 το πολύ έως 100 σελίδες (36 αράδες γραφομηχανής ή υπολογιστή κάθε σελίδα, μέγεθος γραμμάτων 12)
Στο φάκελο να αναγράφεται οπωσδήποτε σε ποιον διαγωνισμό συμμετέχει ο/η υποψήφιος/α. Δεν επιτρέπεται η συμμετοχή με πολλά κείμενα στον ίδιο διαγωνισμό.
Τα θεατρικά έργα να έχουν διάρκεια κανονικού έργου. Τα σχολικά σκετς αποκλείονται.
Οι βραβευμένοι υποχρεούνται να δώσουν για έκδοση το έργο τους στον εκδοτικό οίκο που αθλοθέτησε το βραβείο.
Αποκλείονται από το διαγωνισμό όσοι έχουν ήδη βραβευτεί ή επαινεθεί τρεις φορές από την Γ.Λ.Σ. καθώς και εκείνοι που διακρίθηκαν για το ίδιο κείμενο σε άλλο διαγωνισμό στην Ελλάδα ή στην Κύπρο.
Τρία αντίτυπα των βραβευμένων βιβλίων, όταν εκδοθούν, πρέπει να καταθέτονται στη Γ.Λ.Σ. για το αρχείο της.
ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΕΡΓΩΝ
1 Οκτωβρίου 2009 σε τρία (3) αντίτυπα. Απαραίτητο το ψευδώνυμο.
Σε κλειστό φάκελο το πραγματικό όνομα, το τηλέφωνο και η διεύθυνση του συγγραφέα. Οι φάκελοι δεν ανοίγονται παρά μόνο σε περίπτωση επιτυχίας του διαγωνιζομένου. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες παραμένουν άγνωστοι. Τα έργα που θα σταλούν χωρίς να τηρούν τους παραπάνω όρους της προκήρυξης δεν θα κριθούν. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καλούν στα παρακάτω τηλέφωνα:
Ναννίνα Σακκά-Νικολακοπούλου 210 6917708, 22940 75455
Μουρίκη Κατερίνα 210 5562221, 6972083344
Ελένη Τσιάλτα 210 7757233
Σούλα Ροδοπούλου 210 6434838
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ (όχι κούριερ – όχι συστημένο)
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
Μπουμπουλίνας 28, Τ.Κ. 10682 ΑΘΗΝΑ
Η απονομή των βραβείων θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο του 2009 στη Στοά του Βιβλίου, στην Αθήνα.
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009
Αλλαγές στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια ζητούν οι 8 στους 10 Ελληνες σύμφωνα με την MRB
1. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων κρίνει ότι είναι αναγκαίο να υπάρξουν αλλαγές τόσο στον τρόπο λειτουργίας και οργάνωσης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όσο και στον τρόπο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση, που κατά προτίμηση θα αποσυνδέεται απόλυτα από το Λύκειο
Ειδικότερα σύμφωνα με έρευνα της MRB για λογαριασμό του ΕΛ. Τύπου:
-Στο ερώτημα αν χρειάζονται αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας και οργάνωσης της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης το 77,3% των ερωτηθέντων απαντά «Σίγουρα- Μάλλον Ναι».
-Αντίστοιχα για τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση «Σίγουρα- Μάλλον Ναι» απαντά το 85%. Το ποσοστό αυτό στις ηλικίες 18-24 ανέρχεται στο 97,2%.
-Στο αντίστοιχο ερώτημα για τις Πανελλήνιες εξετάσεις και τον τρόπο εισαγωγής στα Ανώτερα και Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα «Σίγουρα-Μάλλον Ναι» απαντά το 75,9% των ερωτηθέντων. Το ποσοστό αυτό στις ηλικίες 18-24 ανέρχεται στο 82,4%.
Στο ερώτημα που σχετίζεται με την επιθυμία υιοθέτησης ενός νέου συστήματος εισαγωγής στα Πανεπιστήμια που θα αποσυνδέει απόλυτα το Λύκειο από τις Πανελλήνιες Εξετάσεις θετικά τάσσεται το 69,3%.
2. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΔΙΑΛΟΓΟ ΑΠΟ ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΒΑΣΗ
Το δεύτερο βασικό σημείο που προκύπτει από την έρευνα της MRB, είναι η θετική στάση των ερωτηθέντων στην πρόταση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας για διάλογο από μηδενική βάση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς στα θέματα της παιδείας, καθώς και η υιοθέτηση της άποψης ότι ο κάθε αρμόδιος εμπλεκόμενος φορέας θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συμμετέχει στον διάλογο.
Συγκεκριμένα: στο ερώτημα «πώς κρίνετε συνολικά την πρόταση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Α. Σπηλιωτόπουλου για διάλογο από μηδενική βάση στα θέματα Παιδείας με όλους τους εμπλεκόμενους / αρμόδιους φορείς» το 76,6% απαντά «Πολύ-Μάλλον θετικά».
Αντίστοιχα, στο ερώτημα για το ποια στάση που θα πρέπει να τηρήσουν οι εμπλεκόμενοι φορείς (κόμματα και συνδικαλιστές) που έχουν προσκληθεί στο τραπέζι του διαλόγου, το 50,3% πιστεύει ότι θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συμμετέχουν στον διάλογο και παράλληλα να θέσουν τις διεκδικήσεις και τα αιτήματα τους ενώ το 17,8% εμφανίζεται ακόμα πιο απόλυτο, υιοθετώντας την άποψη ότι όλοι θα πρέπει να συμμετέχουν στον διάλογο χωρίς να θέτουν προϋποθέσεις συμμετοχής.
3. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΑΣΗΣ ΚΟΜΜΑΤΩΝ, ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ ΕΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ
Το κόμμα της ΝΔ και ο Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος λαμβάνουν τα υψηλότερα ποσοστά θετικής αξιολόγησης για την στάση που τηρούν στις αλλαγές στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση με αφορμή το διάλογο για την παιδεία.
Όσον αφορά στην αξιολόγηση των κομμάτων:
-η στάση της ΝΔ κρίνετε ως «Πολύ+Αρκετά Καλή» από το 35,6%
-το αντίστοιχο ποσοστό του ΠΑΣΟΚ είναι 32,8%,
-του ΚΚΕ 22,5%,
-του ΣΥΡΙΖΑ 22,6%,
-του ΛΑΟΣ 19,2%,
-της ΟΛΜΕ 24,6%,
-της ΔΟΕ 25,4%,
-της ΟΙΕΛΕ 14,2%.
Όσον αφορά στην αξιολόγηση των προσώπων:
-Η στάση του Άρη Σπηλιωτόπουλου κρίνετε ως «Πολύ+Αρκετά Καλή» από το 57% των ερωτηθέντων.
-Η Πολιτική Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Άννα Διαμαντοπούλου συγκεντρώνει το 45,3% θετικών γνωμών για τη στάση της.
-Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης συγκεντρώνει το 41,6% των θετικών κρίσεων.
-Ο Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας Καθηγητής Θ. Βερέμης συγκεντρώνει το 18,6% των θετικών κρίσεων.
Αξιοσημείωτο επίσης είναι τα υψηλά ποσοστά θετικής κρίσης της στάσης του Άρη Σπηλιωτόπουλου από τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, αλλά και των κομμάτων της Αριστεράς.
Συγκεκριμένα:
-Το 50,4% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ κρίνει ως «Πολύ/Αρκετά Καλή» την στάση του Υπουργού στις ενδεχόμενες αλλαγές,
-ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους ψηφοφόρους της Αριστεράς ανέρχεται στο 47,5%.
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων κρίνει ότι είναι αναγκαίο να υπάρξουν αλλαγές τόσο στον τρόπο λειτουργίας και οργάνωσης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όσο και στον τρόπο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση, που κατά προτίμηση θα αποσυνδέεται απόλυτα από το Λύκειο
Ειδικότερα σύμφωνα με έρευνα της MRB για λογαριασμό του ΕΛ. Τύπου:
-Στο ερώτημα αν χρειάζονται αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας και οργάνωσης της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης το 77,3% των ερωτηθέντων απαντά «Σίγουρα- Μάλλον Ναι».
-Αντίστοιχα για τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση «Σίγουρα- Μάλλον Ναι» απαντά το 85%. Το ποσοστό αυτό στις ηλικίες 18-24 ανέρχεται στο 97,2%.
-Στο αντίστοιχο ερώτημα για τις Πανελλήνιες εξετάσεις και τον τρόπο εισαγωγής στα Ανώτερα και Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα «Σίγουρα-Μάλλον Ναι» απαντά το 75,9% των ερωτηθέντων. Το ποσοστό αυτό στις ηλικίες 18-24 ανέρχεται στο 82,4%.
Στο ερώτημα που σχετίζεται με την επιθυμία υιοθέτησης ενός νέου συστήματος εισαγωγής στα Πανεπιστήμια που θα αποσυνδέει απόλυτα το Λύκειο από τις Πανελλήνιες Εξετάσεις θετικά τάσσεται το 69,3%.
2. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΔΙΑΛΟΓΟ ΑΠΟ ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΒΑΣΗ
Το δεύτερο βασικό σημείο που προκύπτει από την έρευνα της MRB, είναι η θετική στάση των ερωτηθέντων στην πρόταση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας για διάλογο από μηδενική βάση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς στα θέματα της παιδείας, καθώς και η υιοθέτηση της άποψης ότι ο κάθε αρμόδιος εμπλεκόμενος φορέας θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συμμετέχει στον διάλογο.
Συγκεκριμένα: στο ερώτημα «πώς κρίνετε συνολικά την πρόταση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Α. Σπηλιωτόπουλου για διάλογο από μηδενική βάση στα θέματα Παιδείας με όλους τους εμπλεκόμενους / αρμόδιους φορείς» το 76,6% απαντά «Πολύ-Μάλλον θετικά».
Αντίστοιχα, στο ερώτημα για το ποια στάση που θα πρέπει να τηρήσουν οι εμπλεκόμενοι φορείς (κόμματα και συνδικαλιστές) που έχουν προσκληθεί στο τραπέζι του διαλόγου, το 50,3% πιστεύει ότι θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συμμετέχουν στον διάλογο και παράλληλα να θέσουν τις διεκδικήσεις και τα αιτήματα τους ενώ το 17,8% εμφανίζεται ακόμα πιο απόλυτο, υιοθετώντας την άποψη ότι όλοι θα πρέπει να συμμετέχουν στον διάλογο χωρίς να θέτουν προϋποθέσεις συμμετοχής.
3. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΑΣΗΣ ΚΟΜΜΑΤΩΝ, ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ ΕΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ
Το κόμμα της ΝΔ και ο Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος λαμβάνουν τα υψηλότερα ποσοστά θετικής αξιολόγησης για την στάση που τηρούν στις αλλαγές στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση με αφορμή το διάλογο για την παιδεία.
Όσον αφορά στην αξιολόγηση των κομμάτων:
-η στάση της ΝΔ κρίνετε ως «Πολύ+Αρκετά Καλή» από το 35,6%
-το αντίστοιχο ποσοστό του ΠΑΣΟΚ είναι 32,8%,
-του ΚΚΕ 22,5%,
-του ΣΥΡΙΖΑ 22,6%,
-του ΛΑΟΣ 19,2%,
-της ΟΛΜΕ 24,6%,
-της ΔΟΕ 25,4%,
-της ΟΙΕΛΕ 14,2%.
Όσον αφορά στην αξιολόγηση των προσώπων:
-Η στάση του Άρη Σπηλιωτόπουλου κρίνετε ως «Πολύ+Αρκετά Καλή» από το 57% των ερωτηθέντων.
-Η Πολιτική Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Άννα Διαμαντοπούλου συγκεντρώνει το 45,3% θετικών γνωμών για τη στάση της.
-Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης συγκεντρώνει το 41,6% των θετικών κρίσεων.
-Ο Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας Καθηγητής Θ. Βερέμης συγκεντρώνει το 18,6% των θετικών κρίσεων.
Αξιοσημείωτο επίσης είναι τα υψηλά ποσοστά θετικής κρίσης της στάσης του Άρη Σπηλιωτόπουλου από τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, αλλά και των κομμάτων της Αριστεράς.
Συγκεκριμένα:
-Το 50,4% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ κρίνει ως «Πολύ/Αρκετά Καλή» την στάση του Υπουργού στις ενδεχόμενες αλλαγές,
-ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους ψηφοφόρους της Αριστεράς ανέρχεται στο 47,5%.
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
Τι είναι και πώς λειτουργεί η Σχολική Επιτροπή;
Α) Η Σχολική Επιτροπή (Σ.Ε.) λειτουργεί σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφο 8 και 9 του Ν. 1894/90 (ΦΕΚ 110/27-8-90 τ.Α’). Συγκεκριμένα ορίζονται στις παρ. 8 και 9 τα εξής:
8. Συνιστώνται δημοτικά ή κοινοτικά νομικά πρόσωπα με την επωνυμία “Σχολικές Επιτροπές”, διεπόμενα από το π.δ. 323/1989. Κάθε σχολική επιτροπή καλύπτει ένα ή περισσότερα δημόσια σχολεία της Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ανάλογα με τις τοπικές ανάγκες όπως αυτές εκτιμώνται από τον αντίστοιχο οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης. Στη διοίκηση των σχολικών επιτροπών μετέχουν υποχρεωτικά οι διευθυντές των αντίστοιχων σχολείων, από ένας εκπρόσωπος των αντίστοιχων συλλόγων γονέων, εφόσον υπάρχουν τέτοιοι σύλλογοι και εκπρόσωπος των μαθητικών κοινοτήτων για τα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
9. Έργο κάθε σχολικής επιτροπής είναι η διαχείριση των πιστώσεων που της διατίθενται για την κάλυψη των δαπανών λειτουργίας των αντίστοιχων σχολείων (θέρμανσης, φωτισμού, ύδρευσης, τηλεφώνου, αποχέτευσης, αγοράς αναλώσιμων υλικών κ.λ.π.), η αμοιβή καθαριστριών, η εκτέλεση έργων για την επισκευή και συντήρηση των αντίστοιχων σχολείων και του κάθε είδους εξοπλισμού τους, η εισήγηση προς τις αντίστοιχες διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για τον εφοδιασμό από τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων των αντίστοιχων σχολείων με έπιπλα και εξοπλιστικά είδη και από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων με βιβλία για τις αντίστοιχες σχολικές βιβλιοθήκες, η διαχείριση των εσόδων από την ενδεχόμενη εκμετάλλευση των σχολικών κυλικείων, καθώς και η λήψη κάθε άλλου μέτρου που κρίνεται αναγκαίο για τη στήριξη της διοικητικής λειτουργίας των σχολικών μονάδων.
Η ανάθεση της λειτουργίας των κυλικείων των δημόσιων σχολείων και η συγκρότηση επιτροπής ελέγχου της λειτουργίας τους γίνεται από τη Σχολική Επιτροπή σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην Κοινή Υπουργική Απόφαση Δ4/11927/9-2-04 ΦΕΚ 242 τ.Β’).
Με την παρ. 13 του άρθρου 5 του Ν. 1894/90 καταργούνται τα άρθρα 40, 44 και 52 του Ν. 1566/1985 και κάθε άλλη γενική διάταξη που αφορά ζητήματα ρυθμιζόμενα από το άρθρο αυτό.
Το Π.Δ. 323/1989 έχει αντικατασταθεί από το Π.Δ. 410/95.
Β) Συνεδριάσεις της Σχολικής Επιτροπής
1. Η Σ.Ε. συνεδριάζει υποχρεωτικά, ύστερα από πρόσκληση του προέδρου, μία φορά το μήνα.
Ο πρόεδρος καλεί επίσης τη Σ.Ε. σε συνεδρίαση όταν το ζητήσει το ένα τρίτο τουλάχιστον των μελών της με γραπτή αίτηση, στην οποία αναφέρονται τα θέματα που θα συζητηθούν (άρθρο 108 παρ. 1και 2 Π.Δ. 410/95).
2. Η πρόσκληση για συνεδρίαση περιέχει τα θέματα της ημερήσιας διάταξης και επιδίδεται με απόδειξη στα μέλη της Σχολικής Επιτροπής τρεις τουλάχιστον ημέρες πριν από την ημέρα της συνεδρίασης.
Σε κατεπείγουσες περιπτώσεις η πρόσκληση μπορεί να επιδοθεί την ίδια μέρα της συνεδρίασης. Πριν από τη συζήτηση η Σ.Ε. αποφαίνεται για το κατεπείγον των θεμάτων. Η έλλειψη πρόσκλησης ή η πλημμελής πρόσκληση δεν επηρεάζει τη νομιμότητα της συνεδρίασης, εάν το μέλος που δεν προσκλήθηκε ή δεν προσκλήθηκε νόμιμα παρίσταται στη συνεδρίαση (άρθρα 94 παρ. 2-3 και 119 Π.Δ. 410/95).
3. Η Σ.Ε. έχει απαρτία εφόσον τα μέλη που είναι παρόντα αποτελούν την απόλυτη πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των μελών της. Απόλυτη πλειοψηφία υπάρχει όταν οι παρόντες είναι περισσότεροι από τους απόντες.
Αν, μετά από δύο συνεχείς προσκλήσεις η Σ.Ε. δεν έχει απαρτία, συνεδριάζει ύστερα από τρίτη πρόσκληση και παίρνει αποφάσεις μόνο για τα θέματα που είναι γραμμένα στην αρχική ημερήσια διάταξη, εφόσον τα μέλη που είναι παρόντα αποτελούν το ένα τρίτο τουλάχιστον του συνολικού αριθμού των μελών του.
Στην πρόσκληση πρέπει να υπενθυμίζεται αυτή η δυνατότητα (άρθρα 95 και 119 π.δ. 410/95).
4. Η Σχολική Επιτροπή παίρνει τις αποφάσεις της με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων, αν δεν υπάρχει άλλη διάταξη που ορίζει διαφορετικά. Σε περίπτωση ισοψηφίας, επικρατεί η ψήφος του προέδρου.
Απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων είναι ο ακέραιος αριθμός που είναι αμέσως μεγαλύτερος από το ένα δεύτερο του αριθμού τους (άρθρα 95 παρ. 5 και 119 Π.Δ. 410/95).
5. κατά τις συνεδριάσεις της Σχολικής Επιτροπής τηρούνται πρακτικά σε ειδικό βιβλίο, το οποίο αριθμείται, μονογράφεται και θεωρείται από τον πρόεδρο της σχολικής επιτροπής (άρθρα 198 παρ. 1 και 203 παρ. 5 Π.Δ. 410/95, άρθρο 11 παρ. 27 Ν. 2503/97, ΦΕΚ 107/Α).
Τα πρακτικά, στα οποία καταχωρούνται οι αποφάσεις της Σχ. Επιτροπής και η γνώμη της μειοψηφίας, υπογράφονται από όλα τα μέλη που συμμετείχαν στη συνεδρίαση.
Οι πληρωμές όλων των δαπανών της Σ.Ε. ενεργούνται υπό του προέδρου ή του αναπληρωτή του ή από μέλος της Σ.Ε. που έχει οριστεί από τον πρόεδρο.
Την ευθύνη όμως για την οικονομική διαχείριση εξακολουθεί πάντα να την έχει ο πρόεδρος της Σ.Ε.
6. Η Σχολική Επιτροπή επειδή αποτελεί δημοτικό ή κοινοτικό νομικό πρόσωπο συνεδριάζει όπως το δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο στο δημοτικό ή κοινοτικό κατάστημα (άρθρ. 95 Π.Δ. 410/95), εκτός αν για λειτουργικούς λόγους έχει οριστεί άλλος χώρος (π.χ. σχολείο) για τις συνεδριάσεις της Σ.Ε.
Το Σχολικό Συμβούλιο (Σ.Σ.) λειτουργεί σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο άρθρο 51 του νόμου 1566/85, με την προσθήκη δύο παραγράφων (5 και 6) που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 1. α) του άρθρου 2 του νόμου 2621/98.
Το Σ.Σ αποτελείται από τον σύλλογο των διδασκόντων, τα μέλη του Δ.Σ. του συλλόγου γονέων, τον εκπρόσωπο της τοπικής αυτοδιοίκησης στην Σ.Ε. και τρεις εκπροσώπους των μαθητικών κοινοτήτων που ορίζονται με απόφαση του συμβουλίου τους.
Το Σ.Σ. ασχολείται με κάθε θέμα που αφορά την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και συνεδριάζει υποχρεωτικά τρεις φορές το χρόνο, εντός του πρώτου δεκαήμερου του κάθε τριμήνου, έκτακτα δε όποτε το ζητήσει ο διευθυντής του σχολείου ή δύο τουλάχιστον φορείς που συμμετέχουν στο Σ.Σ.
Στις συνεδριάσεις προεδρεύει ο διευθυντής του σχολείου και το Σ.Σ. λειτουργεί νόμιμα με όσα μέλη είναι παρόντα.
8. Συνιστώνται δημοτικά ή κοινοτικά νομικά πρόσωπα με την επωνυμία “Σχολικές Επιτροπές”, διεπόμενα από το π.δ. 323/1989. Κάθε σχολική επιτροπή καλύπτει ένα ή περισσότερα δημόσια σχολεία της Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ανάλογα με τις τοπικές ανάγκες όπως αυτές εκτιμώνται από τον αντίστοιχο οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης. Στη διοίκηση των σχολικών επιτροπών μετέχουν υποχρεωτικά οι διευθυντές των αντίστοιχων σχολείων, από ένας εκπρόσωπος των αντίστοιχων συλλόγων γονέων, εφόσον υπάρχουν τέτοιοι σύλλογοι και εκπρόσωπος των μαθητικών κοινοτήτων για τα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
9. Έργο κάθε σχολικής επιτροπής είναι η διαχείριση των πιστώσεων που της διατίθενται για την κάλυψη των δαπανών λειτουργίας των αντίστοιχων σχολείων (θέρμανσης, φωτισμού, ύδρευσης, τηλεφώνου, αποχέτευσης, αγοράς αναλώσιμων υλικών κ.λ.π.), η αμοιβή καθαριστριών, η εκτέλεση έργων για την επισκευή και συντήρηση των αντίστοιχων σχολείων και του κάθε είδους εξοπλισμού τους, η εισήγηση προς τις αντίστοιχες διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για τον εφοδιασμό από τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων των αντίστοιχων σχολείων με έπιπλα και εξοπλιστικά είδη και από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων με βιβλία για τις αντίστοιχες σχολικές βιβλιοθήκες, η διαχείριση των εσόδων από την ενδεχόμενη εκμετάλλευση των σχολικών κυλικείων, καθώς και η λήψη κάθε άλλου μέτρου που κρίνεται αναγκαίο για τη στήριξη της διοικητικής λειτουργίας των σχολικών μονάδων.
Η ανάθεση της λειτουργίας των κυλικείων των δημόσιων σχολείων και η συγκρότηση επιτροπής ελέγχου της λειτουργίας τους γίνεται από τη Σχολική Επιτροπή σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην Κοινή Υπουργική Απόφαση Δ4/11927/9-2-04 ΦΕΚ 242 τ.Β’).
Με την παρ. 13 του άρθρου 5 του Ν. 1894/90 καταργούνται τα άρθρα 40, 44 και 52 του Ν. 1566/1985 και κάθε άλλη γενική διάταξη που αφορά ζητήματα ρυθμιζόμενα από το άρθρο αυτό.
Το Π.Δ. 323/1989 έχει αντικατασταθεί από το Π.Δ. 410/95.
Β) Συνεδριάσεις της Σχολικής Επιτροπής
1. Η Σ.Ε. συνεδριάζει υποχρεωτικά, ύστερα από πρόσκληση του προέδρου, μία φορά το μήνα.
Ο πρόεδρος καλεί επίσης τη Σ.Ε. σε συνεδρίαση όταν το ζητήσει το ένα τρίτο τουλάχιστον των μελών της με γραπτή αίτηση, στην οποία αναφέρονται τα θέματα που θα συζητηθούν (άρθρο 108 παρ. 1και 2 Π.Δ. 410/95).
2. Η πρόσκληση για συνεδρίαση περιέχει τα θέματα της ημερήσιας διάταξης και επιδίδεται με απόδειξη στα μέλη της Σχολικής Επιτροπής τρεις τουλάχιστον ημέρες πριν από την ημέρα της συνεδρίασης.
Σε κατεπείγουσες περιπτώσεις η πρόσκληση μπορεί να επιδοθεί την ίδια μέρα της συνεδρίασης. Πριν από τη συζήτηση η Σ.Ε. αποφαίνεται για το κατεπείγον των θεμάτων. Η έλλειψη πρόσκλησης ή η πλημμελής πρόσκληση δεν επηρεάζει τη νομιμότητα της συνεδρίασης, εάν το μέλος που δεν προσκλήθηκε ή δεν προσκλήθηκε νόμιμα παρίσταται στη συνεδρίαση (άρθρα 94 παρ. 2-3 και 119 Π.Δ. 410/95).
3. Η Σ.Ε. έχει απαρτία εφόσον τα μέλη που είναι παρόντα αποτελούν την απόλυτη πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των μελών της. Απόλυτη πλειοψηφία υπάρχει όταν οι παρόντες είναι περισσότεροι από τους απόντες.
Αν, μετά από δύο συνεχείς προσκλήσεις η Σ.Ε. δεν έχει απαρτία, συνεδριάζει ύστερα από τρίτη πρόσκληση και παίρνει αποφάσεις μόνο για τα θέματα που είναι γραμμένα στην αρχική ημερήσια διάταξη, εφόσον τα μέλη που είναι παρόντα αποτελούν το ένα τρίτο τουλάχιστον του συνολικού αριθμού των μελών του.
Στην πρόσκληση πρέπει να υπενθυμίζεται αυτή η δυνατότητα (άρθρα 95 και 119 π.δ. 410/95).
4. Η Σχολική Επιτροπή παίρνει τις αποφάσεις της με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων, αν δεν υπάρχει άλλη διάταξη που ορίζει διαφορετικά. Σε περίπτωση ισοψηφίας, επικρατεί η ψήφος του προέδρου.
Απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων είναι ο ακέραιος αριθμός που είναι αμέσως μεγαλύτερος από το ένα δεύτερο του αριθμού τους (άρθρα 95 παρ. 5 και 119 Π.Δ. 410/95).
5. κατά τις συνεδριάσεις της Σχολικής Επιτροπής τηρούνται πρακτικά σε ειδικό βιβλίο, το οποίο αριθμείται, μονογράφεται και θεωρείται από τον πρόεδρο της σχολικής επιτροπής (άρθρα 198 παρ. 1 και 203 παρ. 5 Π.Δ. 410/95, άρθρο 11 παρ. 27 Ν. 2503/97, ΦΕΚ 107/Α).
Τα πρακτικά, στα οποία καταχωρούνται οι αποφάσεις της Σχ. Επιτροπής και η γνώμη της μειοψηφίας, υπογράφονται από όλα τα μέλη που συμμετείχαν στη συνεδρίαση.
Οι πληρωμές όλων των δαπανών της Σ.Ε. ενεργούνται υπό του προέδρου ή του αναπληρωτή του ή από μέλος της Σ.Ε. που έχει οριστεί από τον πρόεδρο.
Την ευθύνη όμως για την οικονομική διαχείριση εξακολουθεί πάντα να την έχει ο πρόεδρος της Σ.Ε.
6. Η Σχολική Επιτροπή επειδή αποτελεί δημοτικό ή κοινοτικό νομικό πρόσωπο συνεδριάζει όπως το δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο στο δημοτικό ή κοινοτικό κατάστημα (άρθρ. 95 Π.Δ. 410/95), εκτός αν για λειτουργικούς λόγους έχει οριστεί άλλος χώρος (π.χ. σχολείο) για τις συνεδριάσεις της Σ.Ε.
Το Σχολικό Συμβούλιο (Σ.Σ.) λειτουργεί σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο άρθρο 51 του νόμου 1566/85, με την προσθήκη δύο παραγράφων (5 και 6) που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 1. α) του άρθρου 2 του νόμου 2621/98.
Το Σ.Σ αποτελείται από τον σύλλογο των διδασκόντων, τα μέλη του Δ.Σ. του συλλόγου γονέων, τον εκπρόσωπο της τοπικής αυτοδιοίκησης στην Σ.Ε. και τρεις εκπροσώπους των μαθητικών κοινοτήτων που ορίζονται με απόφαση του συμβουλίου τους.
Το Σ.Σ. ασχολείται με κάθε θέμα που αφορά την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και συνεδριάζει υποχρεωτικά τρεις φορές το χρόνο, εντός του πρώτου δεκαήμερου του κάθε τριμήνου, έκτακτα δε όποτε το ζητήσει ο διευθυντής του σχολείου ή δύο τουλάχιστον φορείς που συμμετέχουν στο Σ.Σ.
Στις συνεδριάσεις προεδρεύει ο διευθυντής του σχολείου και το Σ.Σ. λειτουργεί νόμιμα με όσα μέλη είναι παρόντα.
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2009
Το «πακέτο» Βερέμη για την Παιδεία
Επιλογή εισακτέων σε δύο αλλεπάλληλους γύρους με επαναπροκήρυξη των κενών θέσεων του πρώτου γύρου, δεκάωρο ωρολόγιο πρόγραμμα για τους μαθητές των Β’ και Γ’ τάξεων που θέλουν να εισαχθούν στο Πανεπιστήμιο, εξεταστέα ύλη από διαφορετικά -κάθε χρόνο- κεφάλαια και των τριών τάξεων και κουπόνια στους μαθητές για να προμηθεύονται τα βιβλία της επιλογής τους. Οι παραπάνω είναι μερικές από τις εισηγήσεις της Επιτροπής Βερέμη στον υπουργό Παιδείας, Αρη Σπηλιωτόπουλο.
Το πλήρες κείμενο του πορίσματος, όπως επιδόθηκε στον υπουργό από τον πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, Θάνο Βερέμη, την περασμένη Δευτέρα στο πλαίσιο του διαλόγου για το εξεταστικό και το νέο Λύκειο, παρουσιάζει σήμερα ο ΕΤ.
Το πόρισμα Βερέμη καταλήγει σε δύο εναλλακτικές εκδοχές για την πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Και οι δύο αναφέρονται σε προπαρασκευαστικό πρόγραμμα. Η διαφορά τους είναι ότι στη μία περίπτωση το προπαρασκευαστικό πρόγραμμα ενσωματώνεται στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου, ενώ στην άλλη προστίθεται μετά το Λύκειο και διαρκεί ένα έτος, επιμηκύνοντας το συνολικό χρόνο σπουδών.
Η βασική ομοιότητα των δύο εκδοχών είναι ότι αμφότερες προβλέπουν εξετάσεις μετά το απολυτήριο Λυκείου. Προτείνονται λοιπόν τα ακόλουθα:
- Οι εξετάσεις θα πρέπει να γίνονται μετά το απολυτήριο Λυκείου, με τρόπο παρόμοιο με εκείνον που ισχύει σήμερα.
- Να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνον οι βαθμοί των τελικών εξετάσεων στα διάφορα μαθήματα, αλλά και των ενδιάμεσων σε επίπεδο περιφέρειας και εκείνων του απολυτηρίου Λυκείου, σε ποσοστά που θα καθοριστούν μέσα από διάλογο με όλους τους ενδιαφερομένους.
- Ο αριθμός των εξεταζόμενων μαθημάτων δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα πέντε. Για όλες τις ειδικότητες υποχρεωτικώς εξεταζόμενο μάθημα θα είναι εκείνο της Δεξιότητας Γλώσσας.
- Ολα τα ΑΕΙ της χώρας θα καθορίζουν και θα γνωστοποιούν εκ των προτέρων τα κριτήρια βάσει των οποίων θα δέχονται για εισαγωγή φοιτητές στις διάφορες σχολές ή τμήματά τους .
- Κάθε μαθητής θα μπορεί να λάβει μέρος στις εξετάσεις πρόσβασης όσες φορές επιθυμεί, κάθε φορά όμως θα πρέπει να διαγωνίζεται σε όλα τα μαθήματα της ειδικότητας που έχει επιλέξει.
- Μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων των εξετάσεων, ο κάθε μαθητής θα μπορεί να κάνει αίτηση εγγραφής απευθείας στα τμήματα της προτίμησής του. Εκτιμάται ότι ο αριθμός των αιτήσεων που μπορεί να κάνει κάθε μαθητής θα είναι περιορισμένος (π.χ. έως δέκα), ενώ σήμερα μπορεί σε εξαιρετικές περιπτώσεις να φθάσει τα 250 τμήματα.
- «Εάν μετά το πέρας της όλης διαδικασίας υπάρχουν κενές θέσεις σε τμήματα, τότε αυτά θα μπορούν να τις καλύψουν στο πλαίσιο ενός δεύτερου γύρου αιτήσεων (κατά τρόπο ανάλογο με το clearing των ΑΕΙ της Μ. Βρετανίας). Και στην περίπτωση αυτή τα κριτήρια εισαγωγής θα πρέπει να είναι εκ των προτέρων δημοσιοποιημένα. Για το δεύτερο αυτό γύρο θα μπορεί να είναι βασικό κριτήριο επιλογής η εντοπιότητα. Επίσης, στο γύρο αυτό θα μπορούν να λάβουν μέρος τόσο μαθητές που έλαβαν μέρος στις εξετάσεις πρόσβασης όσο και μαθητές με μόνο απολυτήριο Λυκείου. Είναι, βέβαια, προφανές ότι όσοι καταφέρουν να εισαχθούν σε κάποιο τμήμα μέσω του δεύτερου αυτού γύρου δεν θα έχουν τη δυνατότητα μετεγγραφής σε ομοειδές τμήμα ιδρύματος, ανεξάρτητα αν πληρούν τα κριτήρια μετεγγραφών που ισχύουν σήμερα».
Της Γιούλη Μανώλη από τον ΕΛ. ΤΥΠΟ της 9/2/2009
Το πλήρες κείμενο του πορίσματος, όπως επιδόθηκε στον υπουργό από τον πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, Θάνο Βερέμη, την περασμένη Δευτέρα στο πλαίσιο του διαλόγου για το εξεταστικό και το νέο Λύκειο, παρουσιάζει σήμερα ο ΕΤ.
Το πόρισμα Βερέμη καταλήγει σε δύο εναλλακτικές εκδοχές για την πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Και οι δύο αναφέρονται σε προπαρασκευαστικό πρόγραμμα. Η διαφορά τους είναι ότι στη μία περίπτωση το προπαρασκευαστικό πρόγραμμα ενσωματώνεται στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου, ενώ στην άλλη προστίθεται μετά το Λύκειο και διαρκεί ένα έτος, επιμηκύνοντας το συνολικό χρόνο σπουδών.
Η βασική ομοιότητα των δύο εκδοχών είναι ότι αμφότερες προβλέπουν εξετάσεις μετά το απολυτήριο Λυκείου. Προτείνονται λοιπόν τα ακόλουθα:
- Οι εξετάσεις θα πρέπει να γίνονται μετά το απολυτήριο Λυκείου, με τρόπο παρόμοιο με εκείνον που ισχύει σήμερα.
- Να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνον οι βαθμοί των τελικών εξετάσεων στα διάφορα μαθήματα, αλλά και των ενδιάμεσων σε επίπεδο περιφέρειας και εκείνων του απολυτηρίου Λυκείου, σε ποσοστά που θα καθοριστούν μέσα από διάλογο με όλους τους ενδιαφερομένους.
- Ο αριθμός των εξεταζόμενων μαθημάτων δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα πέντε. Για όλες τις ειδικότητες υποχρεωτικώς εξεταζόμενο μάθημα θα είναι εκείνο της Δεξιότητας Γλώσσας.
- Ολα τα ΑΕΙ της χώρας θα καθορίζουν και θα γνωστοποιούν εκ των προτέρων τα κριτήρια βάσει των οποίων θα δέχονται για εισαγωγή φοιτητές στις διάφορες σχολές ή τμήματά τους .
- Κάθε μαθητής θα μπορεί να λάβει μέρος στις εξετάσεις πρόσβασης όσες φορές επιθυμεί, κάθε φορά όμως θα πρέπει να διαγωνίζεται σε όλα τα μαθήματα της ειδικότητας που έχει επιλέξει.
- Μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων των εξετάσεων, ο κάθε μαθητής θα μπορεί να κάνει αίτηση εγγραφής απευθείας στα τμήματα της προτίμησής του. Εκτιμάται ότι ο αριθμός των αιτήσεων που μπορεί να κάνει κάθε μαθητής θα είναι περιορισμένος (π.χ. έως δέκα), ενώ σήμερα μπορεί σε εξαιρετικές περιπτώσεις να φθάσει τα 250 τμήματα.
- «Εάν μετά το πέρας της όλης διαδικασίας υπάρχουν κενές θέσεις σε τμήματα, τότε αυτά θα μπορούν να τις καλύψουν στο πλαίσιο ενός δεύτερου γύρου αιτήσεων (κατά τρόπο ανάλογο με το clearing των ΑΕΙ της Μ. Βρετανίας). Και στην περίπτωση αυτή τα κριτήρια εισαγωγής θα πρέπει να είναι εκ των προτέρων δημοσιοποιημένα. Για το δεύτερο αυτό γύρο θα μπορεί να είναι βασικό κριτήριο επιλογής η εντοπιότητα. Επίσης, στο γύρο αυτό θα μπορούν να λάβουν μέρος τόσο μαθητές που έλαβαν μέρος στις εξετάσεις πρόσβασης όσο και μαθητές με μόνο απολυτήριο Λυκείου. Είναι, βέβαια, προφανές ότι όσοι καταφέρουν να εισαχθούν σε κάποιο τμήμα μέσω του δεύτερου αυτού γύρου δεν θα έχουν τη δυνατότητα μετεγγραφής σε ομοειδές τμήμα ιδρύματος, ανεξάρτητα αν πληρούν τα κριτήρια μετεγγραφών που ισχύουν σήμερα».
Της Γιούλη Μανώλη από τον ΕΛ. ΤΥΠΟ της 9/2/2009
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009
Χτυποκάρδια στο κρανίο…
Της ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ .
ΚΙ ΗΡΘΑΝ οι μέρες κι οι καιροί κι οι χρόνοι οι πικραμένοι που τα παιδιά παίρνουν βαθμολογίες στο σχολείο. Εξ ου και μαζευτήκαμε όλοι οι καρμίρηδες γονείς να παραλάβουμε τον «Έλεγχο προόδου» των βλασταριών μας. (Τόσο το «έλεγχος» όσο και το «πρόοδος» έννοιες κατ΄ ευφημισμόν: Κανένας δεν ελέγχει και καμία πρόοδος δεν προκύπτει απ΄ τα συμφραζόμενα).
Σε μας, τους ελέγχους τους έδιναν στη Γραμματεία, στον πρώτο όροφο. Οι ουρές των…
ψυχοπαθών κηδεμόνων πέρναγαν τα όρια του Λεκανοπεδίου Αθηνών και φτάνανε στην πινακίδα «Καλώς ήλθατε στον Νομό Φθιώτιδας».
Μιλάμε για την απόλυτη παράνοια. Οι μισοί κοιτάζανε με στραβό μάτι τους άλλους μισούς μπας και τους φάνε τη θέση. Όλοι με το ίδιο σκοτεινό βλέμμα, όλοι με το σιχτίρι στην άκρη της γλώσσας. Κι όλοι στην ουρά την ατελείωτη.
Να κοιτάμε με απόγνωση τους μπροστινούς («ε, ρε τι με περιμένει ακόμα!») και με ηδονή τους πισινούς («υπάρχουν και χειρότερα!»)
Κι αυτό το απίστευτα ηλίθιο που κάνουμε στις ουρές: Πάμε και κολλάμε στον μπροστινό μας.
Λες κι αν του πιάσουμε τα οπίσθια, θα προχωρήσουμε πιο γρήγορα. Λες κι αν κάτσουμε ένα σκαλί παρακάτω- να αναπνέουμε, ρε αδελφέ- θα φτάσουμε πιο αργά στην Ιθάκη. Η Ιθάκη σ΄ έδωκεν το ωραίο ταξίδι, μαλάκα, κάτσε τώρα να απολαύσεις τη θέα την αξέχαστη: δεκάδες οπίσθια μπροστά σου!!!
ΟΙ ΔΕ ΜΑΜΑΔΕΣ όλες, ένα μάτσο βιόλες! Φουλ στην ίωση. Ρωτούσες κάτι την μπροστινή σου, γύρναγε να σου απαντήσει κι έβηχε μες στη μούρη σου. Σε ρωτούσε η από πίσω, φτερνιζόσουνα μες στη δική της. Αυτή δεν ήταν ίωση, αυτή ήταν η αλυσίδα αγάπης!
Ζήσαμε αξέχαστες σκηνές. Οι σκάλες τίγκα στις τρελές… Μια σιωπή, μια μούγκα και μια στρούγκα. Πού και πού, έτσι για να σπάσει η μαυρίλα, άκουγες και μια συναχωμένη μύτη να επιτίθεται στο χαρτομάντιλο. Μόνο ο εισπράκτορας από τα χρόνια τα παλιά έλειπε: «οι μπροστινοί προχωρήστε στον διάδρομο παρακαλώ».
Κι ήταν και οι τυχεροί. Αυτοί που μόλις είχαν πάρει τον έλεγχο (προόδου πάντα) και έβγαιναν από τη Γραμματεία. Εμείς αυτούς τους κοιτάζαμε με μίσος. Αυτοί πάλι κοιτάζανε με μίσος τον έλεγχο. Ήταν και κάτι κακομοίρες που για να μπορέσουν να τον διαβάσουν τον βάζανε κάτω κάτω. Τεντώνανε το χέρι του Καραγκιόζη και πάλι
Φωτογραφία
άκρη δε βγάζανε. Βάλε κυρά μου το γυαλί το πρεσβυωπικό, ποιος θα σε παρεξηγήσει; Εδώ μέσα όλοι κοιτάμε την καντίφλα μας, αν τα πέρασες εσύ τα 45… πες το στη φοράδα στο Γενή τζαμί! ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ το μενού. Αυτούς τους κοστουμάτους με την τσάντα και το υφάκι «τι κάνω εγώ εδώ, αλλού ξεκίνησα γι΄ αλλού κι αλλού η ζωή με πάει». Ένας είχε πάρει το παιδί του στο κινητό σε πλήρη υστερία. Είχε πάρει τώρα αυτό ένα 12άρι Φυσική. Ποιος είδε τον μπαμπά και δεν τον εφοβήθη.
Να ωρύεται «εγώ φταίω που πληρώνω 35 ευρώ την ώρα το ιδιαίτερο για να μου φέρνεις 12άρια, που κ@@@βαράς, που κάνεις, που φτιάνεις, που ράνεις! Αλλά δε φταις εσύ, η μάνα σου που σε κακομαθαίνει κι εγώ το κορόιδο που πληρώνω»! Πολύ παιδαγωγικά πράγματα, μπράβο βρε! Καθόμασταν όλοι μαζί και τον χαζεύαμε… έτσι σαν ταινία στο σινεμά… Περνούσε και η ώρα ευχάριστα!
Μια άλλη μικρή είχε έρθει με τη μαμά της μαζί. Αυτή την κόψαμε από την αρχή για φυτό τελειωμένο. Μόλις πήρε τον έλεγχο έπαθε την απόλυτη υστερία. Έγινε μελιτζανιά, άρχισε να χοροπηδάει πανευτυχής και να τσιρίζει. Έβγαζε έναν ήχο ακαθόριστο. Κάτι σαν «ιιιιιιαααααχχχχ, ιιιιιιααααααχχχχ!». Προφανώς οι βαθμοί του φυτού ήταν τζάμι. Πρώτον, διότι κάτι πήρε το αυτί μας για 19άρια και δεύτερον, γιατί η μαμά της χοροπηδούσε επίσης. Να μην αναφέρω τα δολοφονικά βλέμματα που εισέπραξαν μάνα και κόρη από τους άλλους γονείς που βλέπανε τα 10άρια και τα 12άρια στον έλεγχο. Αν το βλέμμα σκότωνε, η συγκεκριμένη οικογένεια θα είχε εξολοθρευτεί επί τόπου.
ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, πες με τρελή (που είμαι!) αλλά παρατήρησα πως όποιος έβγαινε από τη Γραμματεία σαν να πάθαινε και μια υποτροπή στην ίωση. Κουτσά στραβά έμπαινε, ερείπια έβγαινε… Κάτι οι βαθμοί, κάτι η ζέστη, κάτι τα λόγια του παπά… σαν να βήχανε πιο πολύ, πιο δυνατά, πιο εκδικητικά προς τον συνάνθρωπο. Υποβαστάζονταν κι απ΄ τα χερούλια, τοίχο τοίχο και γωνιά γωνιά σέρνονταν όλοι. Να μπει τώρα γονιός στο αμάξι του και να απορείς εσύ γιατί θα το στουκάρει στον πρώτο στύλο στην Κατεχάκη και θα πάρει και τον νταλικιέρη στον λαιμό του.
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ, πήραμε ό,τι πήραμε, κατεβήκαμε τη σκάλα των δακρύων, ρίξαμε ένα αφ΄ υψηλού βλέμμα στους κακορίζικους που ήταν στο ανέβασμα και φύγαμε. Άλλοι χαρούμενοι. Άλλοι στα μαύρα τάρταρα. Άλλοι ίσα βάρκα ίσα νερά. Άλλοι στα λεφτά τους συν το κέρδος της μπάνκας.
Κι όλοι μα όλοι ανεξαιρέτως στο ίδιο τριπάκι. Ότι και καλά αυτοί οι βαθμοί θα καθορίσουν το μέλλον του παιδιού μας. Αυτή η επίδοση θα προδιαγράψει τη ζωή του. Και κολλάμε εκεί. Και ξεχνάμε τα δικά μας. Ξεχνάμε τους δικούς μας συμμαθητές. Τους πρώτους, τους αριστούχους. Που δεν διαπρέψανε πια και όλοι στη ζωή τους. Αντίθετα, κάτι άλλοι που δεν τους έπιανε το μάτι μας μια χαρά προκόψανε.
Και δεν καταλαβαίνω, η ξανθιά μάνα: Ο στόχος είναι να μεγαλώσουμε παιδιά ψυχικά υγιή ή κουρέλια με 20άρια; Να ξέρω δηλαδή να κανονίσω κι εγώ την πορεία μου!
Για τα χάλια της παιδείας μπορεί να φταίνε οι εκάστοτε ιθύνοντες. Για τα χάλια των παιδιών μας όμως φταίμε κι εμείς. Εμείς οι αγχωμένοι βλοσυροί γονείς που διδάσκουμε στο παιδί μας τον ανταγωνισμό! Ο θάνατός σου ζωή μου!
Διδάσκουμε στο παιδί μας αυτό που κάνουμε εμείς: Να σπρώχνει στη σκάλα για να ανέβει μια ώρα αρχύτερα!
Από τα ΝΕΑ
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009
Επιστολή γονέα ανηλίκου κατηγορούμενου ως «τρομοκράτης»
Ευχαριστώ όλους τους Δημοτικούς Συμβούλους, τον Δήμαρχο και τους πολίτες της πόλης που εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους στα παιδιά μας και συμφώνησαν στο Δημοτικό Συμβούλιο για ομόφωνο ψήφισμα συμπαράστασης (έστω και αν κάποιοι αναίρεσαν το λόγο τους μετά).
Θα επαναλάβω το κατηγορητήριο γιατί ξέρω ότι κάθε φορά που το βλέπουν ή τ ακούνε οι συντάκτες του σε δημόσια θέα, οι λέξεις του καρφώνονται σαν πρόκες στο μυαλό τους…
«…συγκρότηση δομημένης και με διαρκή δράση τρομοκρατικής ομάδας/εγκληματικής οργάνωσης…λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση και με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω …δεν σχηματίστηκε περιστασιακά, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα» κά, κά, κά.
Αρκετά. Δεν προχωρώ γιατί τους λυπάμαι. Έχω αρχίσει να τους λυπάμαι.
Θα ρωτήσω την πόλη: Υπάρχει έστω και ένας πολίτης που θα έρθει επώνυμα και δημόσια να δηλώσει ότι πιστεύει πως υπάρχει 1 στις 1000 πιθανότητες αυτό το κατηγορητήριο ν αληθεύει για τα παιδιά μας;
Αν υπάρξει, τότε δέχομαι να μη λάβετε υπόψη σας καθόλου την υπόλοιπη επιστολή μου και να τη θεωρήσετε και ανοησίες.
Δεν είμαι δικηγόρος…δεν ξέρω να χειρίζομαι το νόμο.
Είμαι όμως πολίτης. Με λογική και δικαίωμα λόγου.
Και φωνάζω δυνατά και με βεβαιότητα:
Αυτό δεν είναι νόμος. Αυτό το κατηγορητήριο δεν είναι εφαρμογή νόμου. Αυτό το σκουπίδι δεν έχει σχέση με τον νόμο. Είναι κατάχρηση εξουσίας. Παράνομο, αντισυνταγματικό. Άδικο. Παράλογο.
Δεν σας ενοχλεί η Δικαιοσύνη να χρησιμοποιείται για την επιβολή πολιτικών επιλογών; Πως θα προστατεύσετε τους πολίτες που θ αντιμετωπίσουν αύριο παρόμοιο εφιάλτη; Είναι δυνατόν εν έτει 2008 μια κοινωνία και οι ταγοί της να πιστεύουν σε Πυθίες και να επιτρέπουν αυτές οι Πυθίες να παίζουν καθοριστικό ρόλο για την τύχη των πολιτών; 3 συντάκτες ενός κειμένου να λένε ασυναρτησίες που σύσσωμη η κοινωνία δεν πιστεύει και κανείς να μη μιλάει για τη θέση αυτών των κυρίων και άνθρωποι που κατέχουν υπεύθυνες θέσεις να λένε ότι πρόκειται για εφαρμογή νόμου (εφαρμογή τρομονόμου ή όπως αλλιώς θέλετε); Όταν Δημοτικός Σύμβουλος τοποθετήθηκε με τη φράση «σαν δικηγόρος ντρέπομαι…»… Που είναι ο Δικηγορικός Σύλλογος;
Φανταστείτε ότι είστε σε μια αίθουσα χειρουργείου. Και ότι έρχεται ένα παιδί για μια επέμβαση. Ας υποθέσουμε ότι έκανε μια ζαβολιά και τραυματίστηκε (σοβαρά αν θέλετε).
Ο χειρούργος κρατάει ένα νυστέρι, που λέγεται νόμος. Είναι εκπαιδευμένος, ξέρει να χειρίζεται τον νόμο, ξέρει τι να κάνει στη συγκεκριμένη επέμβαση.
Αυτός όμως σηκώνει απειλητικά προς το παιδί το νυστέρι και φωνάζει:
Θα σου εγχειρήσω τον εγκέφαλο, θα σου μεταμοσχεύσω την καρδιά, θα σου εγχειρήσω το πνευμόνι.
Το παιδί παγωμένο τον κοιτάζει κι αναρωτιέται (κι εσείς δεν θ αναρωτιόσασταν;):
Τι είναι τώρα αυτός: χειρούργος ή κ…………ς;
Μπορεί αυτό το παιδί να πάει μετά να ξαπλώσει στο χειρουργικό κρεβάτι και να δεχθεί να το εγχειρήσει τέτοιος…χειρούργος;
Εσείς θα δεχόσασταν να εγχειριστείτε από τέτοιο…χειρούργο;
Μου λένε εμπιστευτικά και μαθαίνω ότι και άλλοι, αν όχι όλοι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και όχι μόνο, ξέρουν πως οι εμπλεκόμενοι έχουν μεγάλη δύναμη.
Ρωτάω: Αυτό δεν πρέπει να τους ανησυχεί; Αυτό δεν δημιουργεί κινδύνους για την τύχη των πολιτών; Αυτό δεν πρέπει να το θέσουν σαν πρόβλημα της πόλης;
Γιατί κανείς δεν έθεσε το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, αν και τους το ζήτησα δημόσια;
Ζητώ, στηριζόμενος στη δημόσια τοποθέτηση του Δημάρχου στο Δημοτικό Συμβούλιο, να οριστεί συνάντηση και να κληθούν οι γονείς, οι φορείς, οι παρατάξεις κλπ και να συζητηθεί το θέμα δημόσια («με κανάλια κλπ» σύμφωνα με τα λόγια του Δημάρχου).
Θα επαναλάβω το κατηγορητήριο γιατί ξέρω ότι κάθε φορά που το βλέπουν ή τ ακούνε οι συντάκτες του σε δημόσια θέα, οι λέξεις του καρφώνονται σαν πρόκες στο μυαλό τους…
«…συγκρότηση δομημένης και με διαρκή δράση τρομοκρατικής ομάδας/εγκληματικής οργάνωσης…λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση και με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω …δεν σχηματίστηκε περιστασιακά, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα» κά, κά, κά.
Αρκετά. Δεν προχωρώ γιατί τους λυπάμαι. Έχω αρχίσει να τους λυπάμαι.
Θα ρωτήσω την πόλη: Υπάρχει έστω και ένας πολίτης που θα έρθει επώνυμα και δημόσια να δηλώσει ότι πιστεύει πως υπάρχει 1 στις 1000 πιθανότητες αυτό το κατηγορητήριο ν αληθεύει για τα παιδιά μας;
Αν υπάρξει, τότε δέχομαι να μη λάβετε υπόψη σας καθόλου την υπόλοιπη επιστολή μου και να τη θεωρήσετε και ανοησίες.
Δεν είμαι δικηγόρος…δεν ξέρω να χειρίζομαι το νόμο.
Είμαι όμως πολίτης. Με λογική και δικαίωμα λόγου.
Και φωνάζω δυνατά και με βεβαιότητα:
Αυτό δεν είναι νόμος. Αυτό το κατηγορητήριο δεν είναι εφαρμογή νόμου. Αυτό το σκουπίδι δεν έχει σχέση με τον νόμο. Είναι κατάχρηση εξουσίας. Παράνομο, αντισυνταγματικό. Άδικο. Παράλογο.
Δεν σας ενοχλεί η Δικαιοσύνη να χρησιμοποιείται για την επιβολή πολιτικών επιλογών; Πως θα προστατεύσετε τους πολίτες που θ αντιμετωπίσουν αύριο παρόμοιο εφιάλτη; Είναι δυνατόν εν έτει 2008 μια κοινωνία και οι ταγοί της να πιστεύουν σε Πυθίες και να επιτρέπουν αυτές οι Πυθίες να παίζουν καθοριστικό ρόλο για την τύχη των πολιτών; 3 συντάκτες ενός κειμένου να λένε ασυναρτησίες που σύσσωμη η κοινωνία δεν πιστεύει και κανείς να μη μιλάει για τη θέση αυτών των κυρίων και άνθρωποι που κατέχουν υπεύθυνες θέσεις να λένε ότι πρόκειται για εφαρμογή νόμου (εφαρμογή τρομονόμου ή όπως αλλιώς θέλετε); Όταν Δημοτικός Σύμβουλος τοποθετήθηκε με τη φράση «σαν δικηγόρος ντρέπομαι…»… Που είναι ο Δικηγορικός Σύλλογος;
Φανταστείτε ότι είστε σε μια αίθουσα χειρουργείου. Και ότι έρχεται ένα παιδί για μια επέμβαση. Ας υποθέσουμε ότι έκανε μια ζαβολιά και τραυματίστηκε (σοβαρά αν θέλετε).
Ο χειρούργος κρατάει ένα νυστέρι, που λέγεται νόμος. Είναι εκπαιδευμένος, ξέρει να χειρίζεται τον νόμο, ξέρει τι να κάνει στη συγκεκριμένη επέμβαση.
Αυτός όμως σηκώνει απειλητικά προς το παιδί το νυστέρι και φωνάζει:
Θα σου εγχειρήσω τον εγκέφαλο, θα σου μεταμοσχεύσω την καρδιά, θα σου εγχειρήσω το πνευμόνι.
Το παιδί παγωμένο τον κοιτάζει κι αναρωτιέται (κι εσείς δεν θ αναρωτιόσασταν;):
Τι είναι τώρα αυτός: χειρούργος ή κ…………ς;
Μπορεί αυτό το παιδί να πάει μετά να ξαπλώσει στο χειρουργικό κρεβάτι και να δεχθεί να το εγχειρήσει τέτοιος…χειρούργος;
Εσείς θα δεχόσασταν να εγχειριστείτε από τέτοιο…χειρούργο;
Μου λένε εμπιστευτικά και μαθαίνω ότι και άλλοι, αν όχι όλοι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και όχι μόνο, ξέρουν πως οι εμπλεκόμενοι έχουν μεγάλη δύναμη.
Ρωτάω: Αυτό δεν πρέπει να τους ανησυχεί; Αυτό δεν δημιουργεί κινδύνους για την τύχη των πολιτών; Αυτό δεν πρέπει να το θέσουν σαν πρόβλημα της πόλης;
Γιατί κανείς δεν έθεσε το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, αν και τους το ζήτησα δημόσια;
Ζητώ, στηριζόμενος στη δημόσια τοποθέτηση του Δημάρχου στο Δημοτικό Συμβούλιο, να οριστεί συνάντηση και να κληθούν οι γονείς, οι φορείς, οι παρατάξεις κλπ και να συζητηθεί το θέμα δημόσια («με κανάλια κλπ» σύμφωνα με τα λόγια του Δημάρχου).
Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2009
Αλήθειες που “καίνε” για τα παιδιά μας
O Χάρολντ Πίντερ, ο συγγραφέας που τιμήθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2005, πούλεγε τα πράγματα με τα όνομά τους, δεν το βούλωνε δηλαδή, ο Χάρολντ Πίντερ λοιπόν, στην ιστορική ομιλία του στην απονομή του Νόμπελ είπε μεταξύ άλλων κι αυτά:
«Παρά τα τεράστια εμπόδια, εμείς οι πολίτες οφείλουμε να έχουμε ατρόμητη, ακατάβλητη πνευματική αποφασιστικότητα για να ορίσουμε την αλήθεια της ζωής μας και της κοινωνίας μας.
Εάν μια τέτοια στάση δεν ενσωματωθεί στο πολιτικό μας όραμα, δεν υπάρχει καμιά ελπίδα ν αποκαταστήσουμε αυτό που σχεδόν έχουμε χάσει: την ανθρώπινη αξιοπρέπεια».
Αυτά έλεγε ο Πίντερ που έφυγε πριν λίγες μέρες. Εγώ συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Η ζωή μούθεσε πριν λίγες μέρες απότομα και ωμά το δίλημμα και έπρεπε ν αποφασίσω.
Επί του πρακτέου λοιπόν τώρα.
Ξαναδιαβάζω το κατηγορητήριο ή το χρησμό αν θέλετε:
«…συγκρότηση δομημένης και με διαρκή δράση τρομοκρατικής ομάδας/εγκληματικής οργάνωσης…λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση και με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω …δεν σχηματίστηκε περιστασιακά, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα» κλπ, κλπ.
Τι λέει το ομόφωνο ψήφισμα του Δήμου Λάρισας και των φορέων της πόλης γι αυτό το κατηγορητήριο;
“…οι συλλήψεις που έγιναν στη Λάρισα έγιναν σε καθεστώς σύγχυσης και δεν αφορούν τους υπαίτιους των καταστροφών…η απόδοση των κατηγοριών έγινε καθ υπέρβαση των διατάξεων του ποινικού δικαίου…η προσήλωση στο γράμμα του νόμου δεν επιτρέπει τη σύλληψη και τη δίωξη των συλληφθέντων ως τρομοκρατών…το κατηγορητήριο καθοδηγήθηκε απ τις αστυνομικές αρχές, ωστόσο οι εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές είχαν υποχρέωση να ερευνήσουν αν οι κατηγορίες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα…”.
Θα επαναλάβω την πρόκληση που απηύθυνα δημόσια στους πολίτες της Λάρισας πριν λίγες μέρες:
Υπάρχει έστω και ένας πολίτης που θα έρθει επώνυμα και δημόσια να δηλώσει ότι πιστεύει πως υπάρχει 1 στις 1000 πιθανότητες αυτό το κατηγορητήριο ν αληθεύει για τα παιδιά μας;
Από τη στιγμή που δεν εμφανίζεται κανείς και μια ολόκληρη κοινωνία δεν καταλαβαίνει το χρησμό,
Εγώ λέω: Αυτό δεν είναι νόμος. Αυτό το κατηγορητήριο δεν είναι εφαρμογή νόμου. Αυτό το σκουπίδι δεν έχει σχέση με τον νόμο. Είναι κατάχρηση εξουσίας. Παράνομο, αντισυνταγματικό. Άδικο. Παράλογο.
Σας καλώ να σκεφτείτε κι επαναλαμβάνω το παράδειγμα προηγούμενης επιστολής μου στον τύπο:
Φανταστείτε ότι είστε σε μια αίθουσα χειρουργείου. Και ότι έρχεται ένα παιδί για μια επέμβαση. Ας υποθέσουμε ότι έκανε μια ζαβολιά και τραυματίστηκε (σοβαρά αν θέλετε).
Ο χειρούργος κρατάει ένα νυστέρι, που λέγεται νόμος. Είναι εκπαιδευμένος, ξέρει να χειρίζεται τον νόμο, ξέρει τι να κάνει στη συγκεκριμένη επέμβαση.
Αυτός όμως σηκώνει απειλητικά προς το παιδί το νυστέρι και φωνάζει:
Θα σου εγχειρήσω τον εγκέφαλο, θα σου μεταμοσχεύσω την καρδιά, θα σου εγχειρήσω το πνευμόνι.
Το παιδί παγωμένο τον κοιτάζει κι αναρωτιέται (κι εσείς δεν θ αναρωτιόσασταν;):
Τι είναι τώρα αυτός: χειρούργος ή κακούργος;
Μπορεί αυτό το παιδί να πάει μετά να ξαπλώσει στο χειρουργικό κρεβάτι και να δεχθεί να το εγχειρήσει τέτοιος…χειρούργος;
Εσείς θα δεχόσασταν να εγχειριστείτε από τέτοιο…χειρούργο;
Προσπαθούν να σκοτώσουν ζωντανά τα παιδιά μας.
Τα σκοτώνουν και τα αφήνουν να ζήσουν.
Τα καταστρέφουν για ολόκληρη τη ζωή τους.
Τουλάχιστον 10 χρόνια κάθειρξη προβλέπεται στο νόμο που σκέφτηκαν κάποιοι εξυπνάκηδες να τυλίξουν γύρω απ το λαιμό των παιδιών μας.
Παράνομα. Καταχρηστικά. Παράλογα. Γιατί λέει τους είπε η αστυνομία ότι τα παιδιά πετούσαν πέτρες.
Τα σκοτώνουν ζωντανά.
Οι εγκληματίες. Οι εγκληματίες. Οι εγκληματίες.
Και κανείς δεν συγκινείται. Δεν κουνιέται μύγα.
Το ξέρει ο πρόεδρος της δημοκρατίας. Το ξέρει ο πρωθυπουργός. Το ξέρει ο πρόεδρος της βουλής. Το ξέρουν τα κόμματα. Έχει γίνει επερώτηση στη βουλή. Και δεν κουνιέται μύγα.
Δηλ σε ποιο πάτο σαπίλας πρέπει να φτάσουμε ακόμα ρε παιδιά για ν αρχίσει να αντιδρά η κοινωνία;
Λοιπόν, αν οι άνθρωποι παραμείνουν αδρανείς, θα σηκωθούν κι οι πέτρες, μόνες τους τώρα, και θ αρχίσουν να εκσφενδονίζονται.
Γιατί αυτός ο τόπος έχει βαριά ιστορία. Κάποιοι φρόντισαν να τον ποτίσουν με ποτάμια αίμα. Και υπάρχει όριο, πιστεύω, στη σαπίλα που μπορεί ν ανεχθεί. Αν θέλετε το πιστεύετε. Θα σηκωθούν κι οι πέτρες.
Αν οι άνθρωποι παραμείνουν αδρανείς σ αυτή τη σαπίλα, θα ξεσηκωθούν κι οι πέτρες μόνες τους. Δεν ξέρω πως θα γίνει αυτό. Αλλά θα γίνει. Το πιστεύω.
Εγώ τον δήμαρχο τον εκτιμώ. Και του είπα πως ήταν λεβεντιά και ήθελε κουράγιο που πήρε την απόφαση να μας συμπαρασταθεί.
Και ό,τι και να γίνει και ό,τι και να πούμε, στο τέλος εγώ θα συνεχίσω να τον εκτιμώ.
Αλλά εκεί που έχει λάθος θα τα ακούσει.
Μου συμπαραστέκονται λέει, αλλά μου απαγορεύουν να τους μιλήσω. Δεν θέλουν να μ ακούσουν. Τι σόϊ συμπαράσταση είναι αυτή; Να με τυλίξουν για να μου βουλώσουν το στόμα; Δεν τη θέλω τέτοια συμπαράσταση. Να μου λείπει.
Αν ο άλλος θέλει πράγματι να συμπαρασταθεί, πρέπει ν ακούσει και να μάθει τι ακριβώς έγινε σ αυτή την υπόθεση. Δεν τους ενδιαφέρει;
Ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου είπε ενδιαφέροντα πράγματα. Και οι δικηγόροι. Ανατριχιαστικά.
Δεν τους δημιουργήθηκαν απορίες; Δεν σκέπτονται ότι αυτός ο εφιάλτης μπορεί να πέσει και στα κεφάλια κι άλλων Λαρισαίων; Πως θα διασφαλίσουν τη μη επανάληψη;
Με το να φοβούνται μην τσλακώσουν την τσάκιση μερικών κυρίων; Που ακούν και δεν ιδρώνει το αυτί τους; Έτσι;
Ο κ Διαμάντος και ο κ Καλογιάννης προσπάθησαν να τους προβληματίσουν.
Ο κ Καλογιάννης τα είπε έξω από τα δόντια: δεν κατάλαβαν τίποτε; Αν είχαν διαφορετική γνώμη δεν έπρεπε κάτι να πουν απέναντι σε τέτοιες σοβαρότατες καταγγελίες; Παρανομία. Κατάχρηση εξουσίας ο κ Καλογιάννης. Αυθαίρετες συλλήψεις και ξυλοδαρμοί, τρομοκρατία ο κ Διαμάντος.. τίποτα δεν έχουν να πουν; Αυτά δεν τους γεννούν σκέψεις στο κεφάλι;
Μπορεί αυτή η κατάσταση ν αντιμετωπιστεί μ ένα δικονομικό κείμενο, όπως πολύ σωστά το τοποθέτησε ο κ Διαμάντος;
Όταν η σαπίλα έχει φτάσει μέχρι το μεδούλι, μπορείς να μιλάς για ασπιρίνες; Για διαβίβαση δικονομικών κειμένων;
Σας το ξαναλέω. Θα ξεσηκωθούν κι οι πέτρες, μόνες τους και θ αρχίσουν να εκσφενδονίζονται.
Έθεσα και ξαναθέτω τα ερωτήματα:
Δεν σας ενοχλεί η Δικαιοσύνη να χρησιμοποιείται για την επιβολή πολιτικών επιλογών; Εγκλημάτων σε βάρος ανήλικων παιδιών; Πως θα προστατεύσετε τους πολίτες που θ αντιμετωπίσουν αύριο παρόμοιο εφιάλτη; Είναι δυνατόν εν έτει 2008 μια κοινωνία και οι ταγοί της να πιστεύουν σε Πυθίες και να επιτρέπουν αυτές οι Πυθίες να παίζουν καθοριστικό ρόλο για την τύχη των πολιτών; 3 συντάκτες ενός κειμένου που περιέχει ασυναρτησίες, που σύσσωμη η κοινωνία δεν πιστεύει και κανείς να μη μιλάει για τη θέση αυτών των κυρίων και άνθρωποι που κατέχουν υπεύθυνες θέσεις να λένε ότι πρόκειται για εφαρμογή νόμου (εφαρμογή τρομονόμου, ευρωτρομονόμου ή όπως αλλιώς θέλετε); Όταν Δημοτικός Σύμβουλος τοποθετήθηκε με τη φράση «σαν δικηγόρος ντρέπομαι…»…
Ποιος μπορεί να παρανομήσει καταστρέφοντας μικρά παιδιά;
Κάποιος που κάνει τέτοιες ενέργειες είναι δυνατόν να μη στηρίζεται σε κάποιες πλάτες;
Ακούστηκε έντονα στην πόλη, το όνομα ανώτερου δικαστικού λειτουργού, συγκεκριμένα του κ Σανιδά, πως είχε δηλ δώσει αυτός την εντολή για τη συγκεκριμένη δίωξη, με το συγκεκριμένο κατηγορητήριο.
Αυτό κατά την άποψή μου σημαίνει καθαρά πολιτική δίωξη. Χρησιμοποιούνται δηλ και καταστρέφονται μικρά παιδιά με παράνομες ενέργειες, για πολιτικές επιδιώξεις,
Με ποια εμπιστοσύνη μπορεί κάποιος να κινηθεί δικαστικά, όταν συμβαίνουν αυτά;
Σε ποιο σημείο γελοιοποίησης πρέπει να φτάσουν οι θεσμοί για να πάρει θέση η κοινωνία;
Τα παιδιά μας μας παρακολουθούν. Τι τους λέμε; Τι μπορούμε να τους πούμε;
Υπάρχει όριο ως προς τη σαπίλα που μπορεί ν ανεχθεί μια κοινωνία;
Ακόμα κι αν αλλάξει το κατηγορητήριο:
Ποιος εμπιστεύεται τους κατήγορους, τις κατηγορίες τους και τα «στοιχεία τους» (τα στοιχεία μέσα σε εισαγωγικά, κουκουλωμένα), όταν:
1ο: Κατασκευάζουν χρησμούς και παρανομούν ασύστολα, αντί να εφαρμόζουν το νόμο.
2ο. Δεν ακολουθούνται οι νόμιμες διαδικασίες:
Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΔΣΛ σε δηλώσεις του χαρακτήρισε μη σύννομες τις διαδικασίες. Σε δηλώσεις του δε στην «Ε» είπε ότι οι συλληφθέντες είναι κάποιοι νεαροί που μπορεί να συμμετείχαν σποραδικά στις κινητοποιήσεις και σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να κατηγορηθούν με τις διατάξεις του κοινού ποινικού δικαίου και όχι με τον τρομονόμο. Και σε κάθε περίπτωση, και σε κάθε περίπτωση. Τι να πει ο άνθρωπος; Πώς να το διατυπώσει; Ότι έχουμε καραμπινάτη παρανομία; Εγώ τον καταλαβαίνω.
Τα μόνα «στοιχεία» (και πάλι σας τονίζω, στοιχεία κουκουλωμένα) είναι οι μαρτυρίες των αστυνομικών.
Υπάρχουν όμως μάρτυρες που λένε πως τα παιδιά συνελήφθησαν με συλλήψεις «απ το σωρό», όποιον πιάσουμε.
Ποιος εμπιστεύεται αυτά τα στοιχεία όταν:
Ο αστυνομικός με το οίδημα στο μάτι -που το κατηγορητήριο αναφέρει πως προκλήθηκε από πέτρα που πέταξαν οι κατηγορούμενοι διαδηλωτές και μπορούσε λέει, να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαρειά σωματική του βλάβη- ανήκε στο τμήμα διώξης ναρκωτικών, συμμετείχε σε ομάδα συλλήψεων και φορούσε πολιτικά, συγκεκριμένα ήταν μεταμφιεσμένος σαν διαδηλωτής. Ήταν με τους διαδηλωτές δηλαδή.
Οι συλλήψεις είναι γνωστό ότι γίνονται αιφνιδιαστικά. Πως τον γνώρισαν οι διαδηλωτές πριν τους συλλάβει και τον τραυμάτισαν στο μάτι με πέτρα;
Δέστε την αξιοπιστία των μαρτυριών τους:
Σε σύσκεψη της επιτροπής συμπαράστασης στους κατηγορούμενους, παρουσία τουλάχιστον 60 ατόμων, μεταξύ των οποίων και γνωστά πρόσωπα της λαρισαϊκής κοινωνίας, κατατέθηκε η μαρτυρία φίλου γιατρού του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου Λάρισας (Π.Π.Γ.Ν.Λ) , ο οποίος περιέθαλψε τον τραυματία και στην ερώτησή του πως έπαθε το οίδημα στο μάτι εκείνος αυθόρμητα είπε: «Άσε μωρέ, με χτύπησαν οι δικοί μου κατά λάθος».
Ερώτηση: Πετάνε πέτρες και οι αστυνομικοί; Γιατί καθηγητής δηλώνει πως είδε ασφαλίτες να πετάνε πέτρες, μεταμφιεσμένοι σε διαδηλωτές.
Ποιος θα το διερευνήσει το θέμα; Αυτοί μεταξύ τους με επικεφαλής τον αστυνομικό διευθυντή Ραφτόπουλο; Μήπως η ανακρίτρια Μαρία Παπαϊωάννου; Μήπως ο εισαγγελέας Κοσμίδης; Μα αυτοί αρνούνταν στους δικηγόρους τη δυνατότητα να καταθέσουν οι μάρτυρες υπεράσπισης. Αυτοί είναι οι συντάκτες του χρησμού.
Θα σας διαβάσω αποσπάσματα απ την ανακοίνωση της Επιτροπής Συνταγματικών δικαιωμάτων μελών του ΔΣΑ για τα γεγονότα που συγκλόνησαν τη χώρα μας, που αφορούν σχεδόν στο σύνολό τους και την υπόθεση της πόλης μας. Είναι το μόνο κείμενο νομικών που παίρνει θέση για το θέμα.
…………………..
Κατά τη διάρκεια της κοινωνικής έκρηξης που ακολούθησε, οι αστυνομικές δυνάμεις επέδειξαν άκρατη και αδικαιολόγητα βίαιη συμπεριφορά, έναντι διαδηλωτών και διερχομένων, ανυποψίαστων πολιτών. Οι συλλήψεις ήταν αθρόες και εν πολλοίς άκριτες, αντίστοιχα δε έχει ανταποκριθεί και η Δικαιοσύνη, διώκοντας ποινικά και προφυλακίζοντας κατηγορουμένους ακόμη και όταν σωρεία αυτοπτών μαρτύρων βεβαιώνουν την αθωότητά τους. Ειδικότερα:
Καθημερινά σχεδόν, η πόλη της Αθήνας έχει μετατραπεί σε θάλαμο αερίων, από τα κυανιούχα, καρκινογόνα χημικά αέρια που οι αστυνομικές δυνάμεις εκτοξεύουν κατά πολιτών, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη, βίαιων επεισοδίων. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της άδικης και παράνομης συμπεριφοράς, αποτελούν οι επιθέσεις με χημικά αέρια εναντίον ανήλικων μαθητών που διαδηλώνουν ειρηνικά. Σύμφωνα με το σύνολο των διεθνών συνθηκών, τα εν λόγω χημικά αέρια, αποτελούν χημικά όπλα απαγορευμένα σε καιρό πολέμου, γεγονός που αναδεικνύει τον προφανώς παράνομο χαρακτήρα της χρήσης τους σε καιρό ειρήνης και μάλιστα κατά πολιτών και ανήλικων παιδιών.
Εκατοντάδες πολίτες έχουν μέχρι σήμερα συλληφθεί (μεταξύ αυτών και δεκάδες μαθητές), αφού πρώτα κακοποιήθηκαν από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, ενώ κατά την διενεργηθείσα προανάκριση στερήθηκαν στοιχειωδών δικαιωμάτων τους, όπως η επικοινωνία τους με συνήγορο και με τους οικείους τους, η λήψη καταθέσεων των αυτοπτών μαρτύρων υπεράσπισης κλπ.
Στην ίδια κατεύθυνση η Δικαιοσύνη, λειτουργώντας εκτός των αρχών του Συντάγματος, ως κατασταλτικός μηχανισμός, ποινικοποιεί το πολιτικό φρόνημα και την άσκηση συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, παραβιάζει την αρχή της ισότητας των πολιτών, τα δικονομικά δικαιώματα των κατηγορουμένων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις (π.χ. στη Λάρισα) διώκει ανήλικους μαθητές ως επικίνδυνους τρομοκράτες! Ειδικότερα:
1. Δεκάδες πολίτες οδηγήθηκαν στη φυλακή, προσωρινά κρατούμενοι, με μόνο στοιχείο τις καταθέσεις των αστυνομικών που τους συνέλαβαν (συχνά δε και τους κακοποίησαν), ενώ «δεν υπήρξε χρόνος» για την κατάθεση αυτοπτών μαρτύρων υπερασπίσεως.
2. Πολλαπλές καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων που περιγράφουν αναίτιες συλλήψεις αθώων πολιτών, αντιμετωπίζονται ως αναξιόπιστες από τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης, με το αντισυνταγματικό, αλλά και παράλογο επιχείρημα ότι «οι αστυνομικοί δεν έχουν λόγο να καταθέσουν ψέμματα»!
3. Η κατάθεση κατηγορουμένου περί συμμετοχής του στις διαδηλώσεις αποτελεί «ομολογία ενοχής» περί συμμετοχής του σε βίαια επεισόδια.
4. Η προφυλάκιση αποτελεί την κυρίαρχη επιλογή των δικαστικών οργάνων, έναντι των κατηγορουμένων, ανεξάρτητα από τις προϋποθέσεις που ο Νόμος θέτει για την επιβολή του μέτρου της προσωρινής κράτησης (έλλειψη μόνιμης κατοικίας, ύποπτος φυγής, συγκεκριμένος κίνδυνος για τέλεση νέων αδικημάτων).
Παρά δε, την «περί κουκουλοφόρων» φιλολογία των πολιτικών εκπροσώπων της Πολιτείας, ουδέν αυτή έχει πράξει για τη διερεύνηση, αποκάλυψη και ποινική δίωξη των ατόμων που αποτυπώνονται σε σωρεία δημοσιευμένων φωτογραφιών και video, να βρίσκονται μεταξύ αστυνομικών δυνάμεων, με καλυμμένα πρόσωπα και κραδαίνοντας λοστούς να πραγματοποιούν καταστροφές σε καταστήματα. Υπενθυμίζουμε δε στις αρμόδιες αρχές, ότι αυτού του είδους η δράση κρατικών οργάνων είναι απολύτως απαγορευμένη από τον Ποινικό Νόμο, το Σύνταγμα και τις διεθνείς συνθήκες.
Από τα προαναφερόμενα, προκύπτει με σαφήνεια, αφ’ ενός μεν η αλληλοδιαπλεκόμενη παραβατική συμπεριφορά κρατικών οργάνων και «παρακρατικών»(;) ομάδων ή μεθόδων, αφ’ ετέρου δε, η συνταυτιζόμενη με αυτήν, λειτουργία της Δικαιοσύνης, η οποία από το Σύνταγμα έχει θεσμικό καθήκον, εγγυητικό των ελευθεριών του πολίτη και όχι καθήκον ποινικής καταστολής δικαιωμάτων προς όφελος των κυβερνητικών επιλογών. Είμαστε δυστυχώς σε θέση να καταγγείλουμε σήμερα την στρατευμένη πολιτική δράση εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, για την προώθηση αντικοινωνικών πολιτικών επιλογών.
Έχουμε από ετών καταγγείλει ότι τόσο ο αντιτρομοκρατικός νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και ο εγχώριος, τους οποίους από κοινού ψήφισαν οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, ποινικοποιούν το πολιτικό φρόνημα και στοχοποιούν ως τρομοκράτες τους πολίτες που αμφισβητούν τις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές. Η εφαρμογή τους κατά μαθητών και φοιτητών στη Λάρισα, επιβεβαιώνει τις καταγγελίες μας και λειτουργεί απειλητικά για το σύνολο της κοινωνίας.
Σήμερα, είναι οι πολίτες που τηρούν το Σύνταγμα και οι κυβερνητικές και κρατικές υπηρεσίες που το παραβιάζουν.
Μετά από αυτά ρωτάω:
Ποιος έχει εμπιστοσύνη και πιστεύει τις κατηγορίες κατά των παιδιών μας, που διατυπώνονται από τέτοιους μηχανισμούς και με τέτοιους τρόπους;
Το φρικιό της κρατικής τρομοκρατίας άπλωσε θρασύτατα το χέρι του σε ανήλικα παιδιά και τα άπλωσε με τέτοιο θράσος που δεν φρόντισε να καλυφθεί ούτε με το ελάχιστο φύλλο συκής που κάθε φορά χρησιμοποιεί, την ελάχιστη οριακή νομιμοφάνεια. Το άπλωσε παράνομα. Αντισυνταγματικά. Με επιεικώς γελοίους ισχυρισμούς, αναπόδεικτους, που ξεπερνούν και το παράλογο.
Τώρα λοιπόν που μπορεί και πρέπει ομόφωνα, αποφασιστικά, συντονισμένα και νόμιμα να κινηθούμε όλοι και να ξεριζώσουμε και να κόψουμε αυτό το γυμνό, τελείως ξετσίτσιδο χέρι του φρικιού, ακούγονται φωνές από άλλους για εφαρμογή νόμου, εφαρμογή τρομονόμου, εφαρμογή ευρωτρομονόμου, ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, μη χρήση αστυνομικών σκύλων, διαστολή του ορισμού της τρομοκρατίας, διασταλτική ερμηνεία του νόμου περί τρομοκρατίας, ότι η πολιτεία εξαντλεί την αυστηρότητα του νόμου και…και…και, και της παναγιάς τα μάτια.
Το γυμνό χέρι του φρικιού δεν το βλέπει κανένας; Δεν το βλέπετε κύριοι;
Μπορεί να πιστέψει κανείς πως δεν το βλέπετε;
Φοβάστε να τολμήσετε να το κόψετε; Είναι γυμνό. Αδύναμο. Ξεκομμένο απ το ίδιο το στήριγμά του, την οριακή νομιμοφάνεια.
Αν δεν τολμήσετε τώρα πότε θα τολμήσετε;
Όταν θα ξυπνήσετε ένα πρωϊ και θ ακούσετε την πρωθυπουργοποίηση του σύγχρονου αρεοπαγίτη Κων/νου Κόλλια;
Τότε θα είναι αργά και για σας και για τον κατακαημένο τον κοσμάκη που σας κοιτά στα μάτια/όσοι ακόμα θα σας κοιτούν.
Έχουμε μια ευκαιρία, εδώ στη Λάρισα, να κάνουμε ένα βήμα για ν αρχίσει να ξεσαπίζει αυτή η κοινωνία. Τα παιδιά μας θα θυμούνται αυτή την ενέργεια μας και θα αισθάνονται περήφανα για μας.
Πιστεύω πως απαίτηση της κοινωνίας της Λάρισας πρέπει να είναι η πλήρης απαλλαγή των συλληφθέντων και η ανεξάρτητη διερεύνηση της υπόθεσης και η τιμωρία των υπευθύνων για τον εξευτελισμό της δικαιοσύνης και το έγκλημα που διέπραξαν σε βάρος των παιδιών και των θεσμών.
«Παρά τα τεράστια εμπόδια, εμείς οι πολίτες οφείλουμε να έχουμε ατρόμητη, ακατάβλητη πνευματική αποφασιστικότητα για να ορίσουμε την αλήθεια της ζωής μας και της κοινωνίας μας.
Εάν μια τέτοια στάση δεν ενσωματωθεί στο πολιτικό μας όραμα, δεν υπάρχει καμιά ελπίδα ν αποκαταστήσουμε αυτό που σχεδόν έχουμε χάσει: την ανθρώπινη αξιοπρέπεια».
Αυτά έλεγε ο Πίντερ που έφυγε πριν λίγες μέρες. Εγώ συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Η ζωή μούθεσε πριν λίγες μέρες απότομα και ωμά το δίλημμα και έπρεπε ν αποφασίσω.
Επί του πρακτέου λοιπόν τώρα.
Ξαναδιαβάζω το κατηγορητήριο ή το χρησμό αν θέλετε:
«…συγκρότηση δομημένης και με διαρκή δράση τρομοκρατικής ομάδας/εγκληματικής οργάνωσης…λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση και με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω …δεν σχηματίστηκε περιστασιακά, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα» κλπ, κλπ.
Τι λέει το ομόφωνο ψήφισμα του Δήμου Λάρισας και των φορέων της πόλης γι αυτό το κατηγορητήριο;
“…οι συλλήψεις που έγιναν στη Λάρισα έγιναν σε καθεστώς σύγχυσης και δεν αφορούν τους υπαίτιους των καταστροφών…η απόδοση των κατηγοριών έγινε καθ υπέρβαση των διατάξεων του ποινικού δικαίου…η προσήλωση στο γράμμα του νόμου δεν επιτρέπει τη σύλληψη και τη δίωξη των συλληφθέντων ως τρομοκρατών…το κατηγορητήριο καθοδηγήθηκε απ τις αστυνομικές αρχές, ωστόσο οι εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές είχαν υποχρέωση να ερευνήσουν αν οι κατηγορίες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα…”.
Θα επαναλάβω την πρόκληση που απηύθυνα δημόσια στους πολίτες της Λάρισας πριν λίγες μέρες:
Υπάρχει έστω και ένας πολίτης που θα έρθει επώνυμα και δημόσια να δηλώσει ότι πιστεύει πως υπάρχει 1 στις 1000 πιθανότητες αυτό το κατηγορητήριο ν αληθεύει για τα παιδιά μας;
Από τη στιγμή που δεν εμφανίζεται κανείς και μια ολόκληρη κοινωνία δεν καταλαβαίνει το χρησμό,
Εγώ λέω: Αυτό δεν είναι νόμος. Αυτό το κατηγορητήριο δεν είναι εφαρμογή νόμου. Αυτό το σκουπίδι δεν έχει σχέση με τον νόμο. Είναι κατάχρηση εξουσίας. Παράνομο, αντισυνταγματικό. Άδικο. Παράλογο.
Σας καλώ να σκεφτείτε κι επαναλαμβάνω το παράδειγμα προηγούμενης επιστολής μου στον τύπο:
Φανταστείτε ότι είστε σε μια αίθουσα χειρουργείου. Και ότι έρχεται ένα παιδί για μια επέμβαση. Ας υποθέσουμε ότι έκανε μια ζαβολιά και τραυματίστηκε (σοβαρά αν θέλετε).
Ο χειρούργος κρατάει ένα νυστέρι, που λέγεται νόμος. Είναι εκπαιδευμένος, ξέρει να χειρίζεται τον νόμο, ξέρει τι να κάνει στη συγκεκριμένη επέμβαση.
Αυτός όμως σηκώνει απειλητικά προς το παιδί το νυστέρι και φωνάζει:
Θα σου εγχειρήσω τον εγκέφαλο, θα σου μεταμοσχεύσω την καρδιά, θα σου εγχειρήσω το πνευμόνι.
Το παιδί παγωμένο τον κοιτάζει κι αναρωτιέται (κι εσείς δεν θ αναρωτιόσασταν;):
Τι είναι τώρα αυτός: χειρούργος ή κακούργος;
Μπορεί αυτό το παιδί να πάει μετά να ξαπλώσει στο χειρουργικό κρεβάτι και να δεχθεί να το εγχειρήσει τέτοιος…χειρούργος;
Εσείς θα δεχόσασταν να εγχειριστείτε από τέτοιο…χειρούργο;
Προσπαθούν να σκοτώσουν ζωντανά τα παιδιά μας.
Τα σκοτώνουν και τα αφήνουν να ζήσουν.
Τα καταστρέφουν για ολόκληρη τη ζωή τους.
Τουλάχιστον 10 χρόνια κάθειρξη προβλέπεται στο νόμο που σκέφτηκαν κάποιοι εξυπνάκηδες να τυλίξουν γύρω απ το λαιμό των παιδιών μας.
Παράνομα. Καταχρηστικά. Παράλογα. Γιατί λέει τους είπε η αστυνομία ότι τα παιδιά πετούσαν πέτρες.
Τα σκοτώνουν ζωντανά.
Οι εγκληματίες. Οι εγκληματίες. Οι εγκληματίες.
Και κανείς δεν συγκινείται. Δεν κουνιέται μύγα.
Το ξέρει ο πρόεδρος της δημοκρατίας. Το ξέρει ο πρωθυπουργός. Το ξέρει ο πρόεδρος της βουλής. Το ξέρουν τα κόμματα. Έχει γίνει επερώτηση στη βουλή. Και δεν κουνιέται μύγα.
Δηλ σε ποιο πάτο σαπίλας πρέπει να φτάσουμε ακόμα ρε παιδιά για ν αρχίσει να αντιδρά η κοινωνία;
Λοιπόν, αν οι άνθρωποι παραμείνουν αδρανείς, θα σηκωθούν κι οι πέτρες, μόνες τους τώρα, και θ αρχίσουν να εκσφενδονίζονται.
Γιατί αυτός ο τόπος έχει βαριά ιστορία. Κάποιοι φρόντισαν να τον ποτίσουν με ποτάμια αίμα. Και υπάρχει όριο, πιστεύω, στη σαπίλα που μπορεί ν ανεχθεί. Αν θέλετε το πιστεύετε. Θα σηκωθούν κι οι πέτρες.
Αν οι άνθρωποι παραμείνουν αδρανείς σ αυτή τη σαπίλα, θα ξεσηκωθούν κι οι πέτρες μόνες τους. Δεν ξέρω πως θα γίνει αυτό. Αλλά θα γίνει. Το πιστεύω.
Εγώ τον δήμαρχο τον εκτιμώ. Και του είπα πως ήταν λεβεντιά και ήθελε κουράγιο που πήρε την απόφαση να μας συμπαρασταθεί.
Και ό,τι και να γίνει και ό,τι και να πούμε, στο τέλος εγώ θα συνεχίσω να τον εκτιμώ.
Αλλά εκεί που έχει λάθος θα τα ακούσει.
Μου συμπαραστέκονται λέει, αλλά μου απαγορεύουν να τους μιλήσω. Δεν θέλουν να μ ακούσουν. Τι σόϊ συμπαράσταση είναι αυτή; Να με τυλίξουν για να μου βουλώσουν το στόμα; Δεν τη θέλω τέτοια συμπαράσταση. Να μου λείπει.
Αν ο άλλος θέλει πράγματι να συμπαρασταθεί, πρέπει ν ακούσει και να μάθει τι ακριβώς έγινε σ αυτή την υπόθεση. Δεν τους ενδιαφέρει;
Ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου είπε ενδιαφέροντα πράγματα. Και οι δικηγόροι. Ανατριχιαστικά.
Δεν τους δημιουργήθηκαν απορίες; Δεν σκέπτονται ότι αυτός ο εφιάλτης μπορεί να πέσει και στα κεφάλια κι άλλων Λαρισαίων; Πως θα διασφαλίσουν τη μη επανάληψη;
Με το να φοβούνται μην τσλακώσουν την τσάκιση μερικών κυρίων; Που ακούν και δεν ιδρώνει το αυτί τους; Έτσι;
Ο κ Διαμάντος και ο κ Καλογιάννης προσπάθησαν να τους προβληματίσουν.
Ο κ Καλογιάννης τα είπε έξω από τα δόντια: δεν κατάλαβαν τίποτε; Αν είχαν διαφορετική γνώμη δεν έπρεπε κάτι να πουν απέναντι σε τέτοιες σοβαρότατες καταγγελίες; Παρανομία. Κατάχρηση εξουσίας ο κ Καλογιάννης. Αυθαίρετες συλλήψεις και ξυλοδαρμοί, τρομοκρατία ο κ Διαμάντος.. τίποτα δεν έχουν να πουν; Αυτά δεν τους γεννούν σκέψεις στο κεφάλι;
Μπορεί αυτή η κατάσταση ν αντιμετωπιστεί μ ένα δικονομικό κείμενο, όπως πολύ σωστά το τοποθέτησε ο κ Διαμάντος;
Όταν η σαπίλα έχει φτάσει μέχρι το μεδούλι, μπορείς να μιλάς για ασπιρίνες; Για διαβίβαση δικονομικών κειμένων;
Σας το ξαναλέω. Θα ξεσηκωθούν κι οι πέτρες, μόνες τους και θ αρχίσουν να εκσφενδονίζονται.
Έθεσα και ξαναθέτω τα ερωτήματα:
Δεν σας ενοχλεί η Δικαιοσύνη να χρησιμοποιείται για την επιβολή πολιτικών επιλογών; Εγκλημάτων σε βάρος ανήλικων παιδιών; Πως θα προστατεύσετε τους πολίτες που θ αντιμετωπίσουν αύριο παρόμοιο εφιάλτη; Είναι δυνατόν εν έτει 2008 μια κοινωνία και οι ταγοί της να πιστεύουν σε Πυθίες και να επιτρέπουν αυτές οι Πυθίες να παίζουν καθοριστικό ρόλο για την τύχη των πολιτών; 3 συντάκτες ενός κειμένου που περιέχει ασυναρτησίες, που σύσσωμη η κοινωνία δεν πιστεύει και κανείς να μη μιλάει για τη θέση αυτών των κυρίων και άνθρωποι που κατέχουν υπεύθυνες θέσεις να λένε ότι πρόκειται για εφαρμογή νόμου (εφαρμογή τρομονόμου, ευρωτρομονόμου ή όπως αλλιώς θέλετε); Όταν Δημοτικός Σύμβουλος τοποθετήθηκε με τη φράση «σαν δικηγόρος ντρέπομαι…»…
Ποιος μπορεί να παρανομήσει καταστρέφοντας μικρά παιδιά;
Κάποιος που κάνει τέτοιες ενέργειες είναι δυνατόν να μη στηρίζεται σε κάποιες πλάτες;
Ακούστηκε έντονα στην πόλη, το όνομα ανώτερου δικαστικού λειτουργού, συγκεκριμένα του κ Σανιδά, πως είχε δηλ δώσει αυτός την εντολή για τη συγκεκριμένη δίωξη, με το συγκεκριμένο κατηγορητήριο.
Αυτό κατά την άποψή μου σημαίνει καθαρά πολιτική δίωξη. Χρησιμοποιούνται δηλ και καταστρέφονται μικρά παιδιά με παράνομες ενέργειες, για πολιτικές επιδιώξεις,
Με ποια εμπιστοσύνη μπορεί κάποιος να κινηθεί δικαστικά, όταν συμβαίνουν αυτά;
Σε ποιο σημείο γελοιοποίησης πρέπει να φτάσουν οι θεσμοί για να πάρει θέση η κοινωνία;
Τα παιδιά μας μας παρακολουθούν. Τι τους λέμε; Τι μπορούμε να τους πούμε;
Υπάρχει όριο ως προς τη σαπίλα που μπορεί ν ανεχθεί μια κοινωνία;
Ακόμα κι αν αλλάξει το κατηγορητήριο:
Ποιος εμπιστεύεται τους κατήγορους, τις κατηγορίες τους και τα «στοιχεία τους» (τα στοιχεία μέσα σε εισαγωγικά, κουκουλωμένα), όταν:
1ο: Κατασκευάζουν χρησμούς και παρανομούν ασύστολα, αντί να εφαρμόζουν το νόμο.
2ο. Δεν ακολουθούνται οι νόμιμες διαδικασίες:
Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΔΣΛ σε δηλώσεις του χαρακτήρισε μη σύννομες τις διαδικασίες. Σε δηλώσεις του δε στην «Ε» είπε ότι οι συλληφθέντες είναι κάποιοι νεαροί που μπορεί να συμμετείχαν σποραδικά στις κινητοποιήσεις και σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να κατηγορηθούν με τις διατάξεις του κοινού ποινικού δικαίου και όχι με τον τρομονόμο. Και σε κάθε περίπτωση, και σε κάθε περίπτωση. Τι να πει ο άνθρωπος; Πώς να το διατυπώσει; Ότι έχουμε καραμπινάτη παρανομία; Εγώ τον καταλαβαίνω.
Τα μόνα «στοιχεία» (και πάλι σας τονίζω, στοιχεία κουκουλωμένα) είναι οι μαρτυρίες των αστυνομικών.
Υπάρχουν όμως μάρτυρες που λένε πως τα παιδιά συνελήφθησαν με συλλήψεις «απ το σωρό», όποιον πιάσουμε.
Ποιος εμπιστεύεται αυτά τα στοιχεία όταν:
Ο αστυνομικός με το οίδημα στο μάτι -που το κατηγορητήριο αναφέρει πως προκλήθηκε από πέτρα που πέταξαν οι κατηγορούμενοι διαδηλωτές και μπορούσε λέει, να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαρειά σωματική του βλάβη- ανήκε στο τμήμα διώξης ναρκωτικών, συμμετείχε σε ομάδα συλλήψεων και φορούσε πολιτικά, συγκεκριμένα ήταν μεταμφιεσμένος σαν διαδηλωτής. Ήταν με τους διαδηλωτές δηλαδή.
Οι συλλήψεις είναι γνωστό ότι γίνονται αιφνιδιαστικά. Πως τον γνώρισαν οι διαδηλωτές πριν τους συλλάβει και τον τραυμάτισαν στο μάτι με πέτρα;
Δέστε την αξιοπιστία των μαρτυριών τους:
Σε σύσκεψη της επιτροπής συμπαράστασης στους κατηγορούμενους, παρουσία τουλάχιστον 60 ατόμων, μεταξύ των οποίων και γνωστά πρόσωπα της λαρισαϊκής κοινωνίας, κατατέθηκε η μαρτυρία φίλου γιατρού του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου Λάρισας (Π.Π.Γ.Ν.Λ) , ο οποίος περιέθαλψε τον τραυματία και στην ερώτησή του πως έπαθε το οίδημα στο μάτι εκείνος αυθόρμητα είπε: «Άσε μωρέ, με χτύπησαν οι δικοί μου κατά λάθος».
Ερώτηση: Πετάνε πέτρες και οι αστυνομικοί; Γιατί καθηγητής δηλώνει πως είδε ασφαλίτες να πετάνε πέτρες, μεταμφιεσμένοι σε διαδηλωτές.
Ποιος θα το διερευνήσει το θέμα; Αυτοί μεταξύ τους με επικεφαλής τον αστυνομικό διευθυντή Ραφτόπουλο; Μήπως η ανακρίτρια Μαρία Παπαϊωάννου; Μήπως ο εισαγγελέας Κοσμίδης; Μα αυτοί αρνούνταν στους δικηγόρους τη δυνατότητα να καταθέσουν οι μάρτυρες υπεράσπισης. Αυτοί είναι οι συντάκτες του χρησμού.
Θα σας διαβάσω αποσπάσματα απ την ανακοίνωση της Επιτροπής Συνταγματικών δικαιωμάτων μελών του ΔΣΑ για τα γεγονότα που συγκλόνησαν τη χώρα μας, που αφορούν σχεδόν στο σύνολό τους και την υπόθεση της πόλης μας. Είναι το μόνο κείμενο νομικών που παίρνει θέση για το θέμα.
…………………..
Κατά τη διάρκεια της κοινωνικής έκρηξης που ακολούθησε, οι αστυνομικές δυνάμεις επέδειξαν άκρατη και αδικαιολόγητα βίαιη συμπεριφορά, έναντι διαδηλωτών και διερχομένων, ανυποψίαστων πολιτών. Οι συλλήψεις ήταν αθρόες και εν πολλοίς άκριτες, αντίστοιχα δε έχει ανταποκριθεί και η Δικαιοσύνη, διώκοντας ποινικά και προφυλακίζοντας κατηγορουμένους ακόμη και όταν σωρεία αυτοπτών μαρτύρων βεβαιώνουν την αθωότητά τους. Ειδικότερα:
Καθημερινά σχεδόν, η πόλη της Αθήνας έχει μετατραπεί σε θάλαμο αερίων, από τα κυανιούχα, καρκινογόνα χημικά αέρια που οι αστυνομικές δυνάμεις εκτοξεύουν κατά πολιτών, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη, βίαιων επεισοδίων. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της άδικης και παράνομης συμπεριφοράς, αποτελούν οι επιθέσεις με χημικά αέρια εναντίον ανήλικων μαθητών που διαδηλώνουν ειρηνικά. Σύμφωνα με το σύνολο των διεθνών συνθηκών, τα εν λόγω χημικά αέρια, αποτελούν χημικά όπλα απαγορευμένα σε καιρό πολέμου, γεγονός που αναδεικνύει τον προφανώς παράνομο χαρακτήρα της χρήσης τους σε καιρό ειρήνης και μάλιστα κατά πολιτών και ανήλικων παιδιών.
Εκατοντάδες πολίτες έχουν μέχρι σήμερα συλληφθεί (μεταξύ αυτών και δεκάδες μαθητές), αφού πρώτα κακοποιήθηκαν από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, ενώ κατά την διενεργηθείσα προανάκριση στερήθηκαν στοιχειωδών δικαιωμάτων τους, όπως η επικοινωνία τους με συνήγορο και με τους οικείους τους, η λήψη καταθέσεων των αυτοπτών μαρτύρων υπεράσπισης κλπ.
Στην ίδια κατεύθυνση η Δικαιοσύνη, λειτουργώντας εκτός των αρχών του Συντάγματος, ως κατασταλτικός μηχανισμός, ποινικοποιεί το πολιτικό φρόνημα και την άσκηση συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, παραβιάζει την αρχή της ισότητας των πολιτών, τα δικονομικά δικαιώματα των κατηγορουμένων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις (π.χ. στη Λάρισα) διώκει ανήλικους μαθητές ως επικίνδυνους τρομοκράτες! Ειδικότερα:
1. Δεκάδες πολίτες οδηγήθηκαν στη φυλακή, προσωρινά κρατούμενοι, με μόνο στοιχείο τις καταθέσεις των αστυνομικών που τους συνέλαβαν (συχνά δε και τους κακοποίησαν), ενώ «δεν υπήρξε χρόνος» για την κατάθεση αυτοπτών μαρτύρων υπερασπίσεως.
2. Πολλαπλές καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων που περιγράφουν αναίτιες συλλήψεις αθώων πολιτών, αντιμετωπίζονται ως αναξιόπιστες από τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης, με το αντισυνταγματικό, αλλά και παράλογο επιχείρημα ότι «οι αστυνομικοί δεν έχουν λόγο να καταθέσουν ψέμματα»!
3. Η κατάθεση κατηγορουμένου περί συμμετοχής του στις διαδηλώσεις αποτελεί «ομολογία ενοχής» περί συμμετοχής του σε βίαια επεισόδια.
4. Η προφυλάκιση αποτελεί την κυρίαρχη επιλογή των δικαστικών οργάνων, έναντι των κατηγορουμένων, ανεξάρτητα από τις προϋποθέσεις που ο Νόμος θέτει για την επιβολή του μέτρου της προσωρινής κράτησης (έλλειψη μόνιμης κατοικίας, ύποπτος φυγής, συγκεκριμένος κίνδυνος για τέλεση νέων αδικημάτων).
Παρά δε, την «περί κουκουλοφόρων» φιλολογία των πολιτικών εκπροσώπων της Πολιτείας, ουδέν αυτή έχει πράξει για τη διερεύνηση, αποκάλυψη και ποινική δίωξη των ατόμων που αποτυπώνονται σε σωρεία δημοσιευμένων φωτογραφιών και video, να βρίσκονται μεταξύ αστυνομικών δυνάμεων, με καλυμμένα πρόσωπα και κραδαίνοντας λοστούς να πραγματοποιούν καταστροφές σε καταστήματα. Υπενθυμίζουμε δε στις αρμόδιες αρχές, ότι αυτού του είδους η δράση κρατικών οργάνων είναι απολύτως απαγορευμένη από τον Ποινικό Νόμο, το Σύνταγμα και τις διεθνείς συνθήκες.
Από τα προαναφερόμενα, προκύπτει με σαφήνεια, αφ’ ενός μεν η αλληλοδιαπλεκόμενη παραβατική συμπεριφορά κρατικών οργάνων και «παρακρατικών»(;) ομάδων ή μεθόδων, αφ’ ετέρου δε, η συνταυτιζόμενη με αυτήν, λειτουργία της Δικαιοσύνης, η οποία από το Σύνταγμα έχει θεσμικό καθήκον, εγγυητικό των ελευθεριών του πολίτη και όχι καθήκον ποινικής καταστολής δικαιωμάτων προς όφελος των κυβερνητικών επιλογών. Είμαστε δυστυχώς σε θέση να καταγγείλουμε σήμερα την στρατευμένη πολιτική δράση εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, για την προώθηση αντικοινωνικών πολιτικών επιλογών.
Έχουμε από ετών καταγγείλει ότι τόσο ο αντιτρομοκρατικός νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και ο εγχώριος, τους οποίους από κοινού ψήφισαν οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, ποινικοποιούν το πολιτικό φρόνημα και στοχοποιούν ως τρομοκράτες τους πολίτες που αμφισβητούν τις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές. Η εφαρμογή τους κατά μαθητών και φοιτητών στη Λάρισα, επιβεβαιώνει τις καταγγελίες μας και λειτουργεί απειλητικά για το σύνολο της κοινωνίας.
Σήμερα, είναι οι πολίτες που τηρούν το Σύνταγμα και οι κυβερνητικές και κρατικές υπηρεσίες που το παραβιάζουν.
Μετά από αυτά ρωτάω:
Ποιος έχει εμπιστοσύνη και πιστεύει τις κατηγορίες κατά των παιδιών μας, που διατυπώνονται από τέτοιους μηχανισμούς και με τέτοιους τρόπους;
Το φρικιό της κρατικής τρομοκρατίας άπλωσε θρασύτατα το χέρι του σε ανήλικα παιδιά και τα άπλωσε με τέτοιο θράσος που δεν φρόντισε να καλυφθεί ούτε με το ελάχιστο φύλλο συκής που κάθε φορά χρησιμοποιεί, την ελάχιστη οριακή νομιμοφάνεια. Το άπλωσε παράνομα. Αντισυνταγματικά. Με επιεικώς γελοίους ισχυρισμούς, αναπόδεικτους, που ξεπερνούν και το παράλογο.
Τώρα λοιπόν που μπορεί και πρέπει ομόφωνα, αποφασιστικά, συντονισμένα και νόμιμα να κινηθούμε όλοι και να ξεριζώσουμε και να κόψουμε αυτό το γυμνό, τελείως ξετσίτσιδο χέρι του φρικιού, ακούγονται φωνές από άλλους για εφαρμογή νόμου, εφαρμογή τρομονόμου, εφαρμογή ευρωτρομονόμου, ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, μη χρήση αστυνομικών σκύλων, διαστολή του ορισμού της τρομοκρατίας, διασταλτική ερμηνεία του νόμου περί τρομοκρατίας, ότι η πολιτεία εξαντλεί την αυστηρότητα του νόμου και…και…και, και της παναγιάς τα μάτια.
Το γυμνό χέρι του φρικιού δεν το βλέπει κανένας; Δεν το βλέπετε κύριοι;
Μπορεί να πιστέψει κανείς πως δεν το βλέπετε;
Φοβάστε να τολμήσετε να το κόψετε; Είναι γυμνό. Αδύναμο. Ξεκομμένο απ το ίδιο το στήριγμά του, την οριακή νομιμοφάνεια.
Αν δεν τολμήσετε τώρα πότε θα τολμήσετε;
Όταν θα ξυπνήσετε ένα πρωϊ και θ ακούσετε την πρωθυπουργοποίηση του σύγχρονου αρεοπαγίτη Κων/νου Κόλλια;
Τότε θα είναι αργά και για σας και για τον κατακαημένο τον κοσμάκη που σας κοιτά στα μάτια/όσοι ακόμα θα σας κοιτούν.
Έχουμε μια ευκαιρία, εδώ στη Λάρισα, να κάνουμε ένα βήμα για ν αρχίσει να ξεσαπίζει αυτή η κοινωνία. Τα παιδιά μας θα θυμούνται αυτή την ενέργεια μας και θα αισθάνονται περήφανα για μας.
Πιστεύω πως απαίτηση της κοινωνίας της Λάρισας πρέπει να είναι η πλήρης απαλλαγή των συλληφθέντων και η ανεξάρτητη διερεύνηση της υπόθεσης και η τιμωρία των υπευθύνων για τον εξευτελισμό της δικαιοσύνης και το έγκλημα που διέπραξαν σε βάρος των παιδιών και των θεσμών.
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009
Εξαφάνιση κοριτσιού 13 ετών!
Διακινείται στο internet. Οποιος μπορεί ας βοηθήσει:
Η μητέρα του κοριτσιού γράφει:
Η κόρη μου 13 ετών, Ashley Flores, χάθηκε εδώ και δύο εβδομάδες.
Εάν στείλετε αυτό το μήνυμα σε όλες τις επαφές σας μπορεί κάποιος να δει αυτό το μικρό κορίτσι. Έτσι ακριβώς συνέβη με το κοριτσάκι του Steven Point το οποίο βρέθηκε γυρνώντας την φωτογραφία της και στην τηλεόραση.
Το Internet μπορεί όμως να στείλει αυτό το μήνυμα και πέρα από την θάλασσα, στη Νότια Αφρική, Καναδά κλπ. Σας παρακαλώ στείλτε αυτό το μήνυμα σε όλες τις επαφές σας!! Με την βοήθεια του Θεού και με τον συναισθηματισμό όλων, η μικρή μου κορούλα θα βρεθεί.
Ζητάω από όλους, εκλιπαρώ όλους να στείλουν αυτό το μήνυμα σε όσο γίνεται περισσότερο κόσμο. Δεν είναι ακόμη πολύ αργά? ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ Οποιοσδήποτε έχει κάποια πληροφορία, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου:
HelpfindAshleyFlores@yahoo.com
Επισυνάπτω την φωτογραφία της κόρης μου. Όλες οι προσευχές σας είναι σημαντικές και όλες οι προσπάθειες σας είναι αναγκαίες!! Μόνο 2 λεπτά είναι αρκετά για να στείλετε αυτό το μήνυμα. Ένα συνέβαινε στο παιδί σας θα κάνατε τα πάντα για μία βοήθεια!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
